III SPP 233/14

Sygn. akt III SPP 233/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski w sprawie ze skargi Z. D. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie VI S (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 listopada 2014 r., 1. zarządza zwrot skargi, 2. umarza postępowanie co do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 października 2014 r. Z.D. złożył skargę na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie VI S (…), z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarga została złożona osobiście przez skarżącego, który nie ma kwalifikacji, o których mowa w art. 871 k.p.c. W sprawie o sygnaturze VI S (…), w dniu 31 lipca 2014 r. wydano postanowienie odrzucające skargę Z.D. na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w W., sygn. akt V Ca (…). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W postępowaniu cywilnym obowiązuje przed Sądem Najwyższym obowiązkowe zastępstwo strony przez adwokata lub radcę prawnego (art.871 § 1 k.p.c. ), co dotyczy też postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub 2 nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art 871 k.p.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków (art. 130 § 5 k.p.c.), wobec czego na podstawie powołanych przepisów zarządzono jak w punkcie 1. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie, co oznacza, że skarga jest niedopuszczalna po zakończeniu postępowania i podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie postępowanie w sprawie VI S (…) jest zakończone. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest więc bezprzedmiotowy (art. 1262 § 2 i art. 355 § 1 k.p.c.). Wobec tego na podstawie powołanych przepisów postanowiono jak w punkcie 2.