III SPP 27/10

Sygn. akt III SPP 27/10 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. J. z udziałem Prezesa Sądu Apelacyjnego na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie I ACz 981/09, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 stycznia 2011 r., 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego, na rzecz radcy prawnego J. W. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia), powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wykonywanej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. U z a s a d n i e n i e J. J. - powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 178, poz. 1843 ze zm.) - w dniu 2 listopada 2010 r. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na nieuzasadnioną przewlekłość 2 postępowania przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o sygn. akt I ACz 981/09. Skarżący domagał się w niej: 1) stwierdzenia, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w wyżej wymienionej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania; 2) przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł; 3) oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 24 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny wydał postanowienie w sprawie o sygn. akt. I ACz 981/09, w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 16 listopada 2009 r. o ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, które nie zostało skarżącemu skutecznie doręczone. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r., opatrzone pieczęcią i podpisem pracownika sekretariatu Aresztu Śledczego, jednakże nie dołączono drugiego zwrotnego potwierdzenia odbioru opatrzonego podpisem skarżącego - oznacza to że, nie doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu osadzonemu w Areszcie Śledczym postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. Skarżący został więc pozbawiony możliwości zapoznania się z treścią wyżej wymienionego postanowienia w okresie od dnia 9 grudnia 2009 r. do dnia wniesienia przedmiotowej skargi, co jego zdaniem uzasadnia wyżej wniesioną skargę. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozpoznanie objętego skargą postępowania Sądu Apelacyjnego w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki obejmuje ochronę prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Stosownie do przedmiotu skargi jej rozpoznanie nie może wykraczać poza kontrolę sprawności postępowania. Badaniu w tym trybie nie podlegają rozstrzygnięcia, które w sprawie zapadają, ale tylko przyczyny zwłoki w rozstrzyganiu o istocie sprawy (por. art. 1 i art. 2 powołanej ustawy). Rozpoznając sprawę na zasadach powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. Sąd Najwyższy uznał, że z sytuacji, na którą powołuje się skarżący, nie 3 wynika naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarżący powołując się w niniejszej skardze na brak wiedzy o treści postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu i brak w związku z tym możliwości podjęcia „odpowiednich czynności w przedmiotowej sprawie mających na celu ochronę jego interesu prawnego", nie tylko nie konkretyzuje podjęcia jakich odpowiednich czynności został pozbawiony przez Sąd, skoro Sąd stosownie do art. 137 § 2 k.p.c. doręczył przedmiotowe postanowienie skarżącemu przez zarząd Aresztu Śledczego. Ponadto skarżący pomija fakt, iż w wyniku własnych działań, poprzez wnoszenie kolejnych wniosków w sposób oczywisty sam zmierzał do przedłużenia postępowania. Między innymi we wniosku z dnia 1 lutego 2010 r. skarżący również domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. (oraz z 30 grudnia 2009r.) - karta 120. W tym stanie rzeczy nie można Sądowi Apelacyjnemu zasadnie zarzucić opieszałości w doręczeniu osadzonemu J. J. przedmiotowych postanowień, skoro w aktach niniejszej sprawy znajduje się dowód w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru przez Dyrektora Aresztu Śledczego w dniu 11 grudnia 2009 r. dwóch odpisów postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 24 listopada 2009 r. na których widnieje adnotacja „dla osadzonego J. J. s. C., ". Innymi słowy nie jest zasadne czynienie zarzutu Sądowi za nieprawidłowe działanie organów Aresztu Śledczego. Wobec bezzasadności skargi, Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r.