III SW 10/14

Sygn. akt III SW 10/14 ZARZĄDZENIE Dnia 14 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z protestu Z. O. przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 lipca 2014 r., zarządza zwrot pisma z dnia 26 maja 2014 r. nazwanego "protestem wyborczym". UZASADNIENIE Pismem z dnia 26 maja 2014 r. skierowanym w formie elektronicznej do Sądu Okręgowego w S., Z. O. złożył protest wyborczy, zarzucając że pełnomocnikiem Okręgowej Komisji Wyborczej w S. został mianowany R. W. – asystent społeczny posła […] M. B.. W ocenie wnoszącego protest, pełnomocnik OKW, podobnie jak członek Komisji, nie może należeć do partii politycznej. Na tej podstawie wniósł on o „unieważnienie wyborów w mieście C., bo nie spełniały one standardów demokratycznego Państwa Prawa”. W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienie z dnia 25 października 2011 r., III SW 70/11, OSNP 2012 nr 11-12, poz. 155) przyjmuje się, że przepisy Kodeksu wyborczego nie przewidują złożenia protestu przeciwko ważności wyborów w formie elektronicznej, co uzasadniało wezwanie skarżącego do uzupełnienia stwierdzonego braku (protest nie mógł otrzymać prawidłowego biegu) – art. 130 § 1 k.p.c. 2 Pismem z dnia 3 czerwca 2014 r., doręczonym skarżącemu w dniu 23 czerwca 2014 r. – jak świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, został on wezwany do uzupełnienia protestu przez złożenie podpisu pod protestem wyborczym w terminie tygodniowym pod rygorem jego zwrotu. Mimo bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu, wskazany brak nie został uzupełniony, stąd też na podstawie art. 130 § 2 k.p.c. zarządzono zwrot protestu. Na marginesie warto zauważyć, że protest wyborczy zdefiniowany został w art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby, a katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest zawarty został w pkt 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego. Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy). W ocenianej sprawie skarżący podniósł zarzuty, które w świetle obowiązujących przepisów nie mogą stanowić podstawy protestu przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu Europejskiego, tym samym jego pismo nie spełniło warunków, jakim powinien odpowiadać protest wyborczy. aw