III SW 121-122/07

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2008-01-17

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wybory do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzone w dniu 21 października 2007 r. były ważne, biorąc pod uwagę stwierdzone naruszenia prawa wyborczego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r. Pomimo stwierdzenia pewnych naruszeń prawa wyborczego, takich jak przedłużenie czasu głosowania z powodu braku kart do głosowania czy błędne ustalenie wyników głosowania w niektórych obwodach, Sąd uznał, że nie miały one wpływu na ogólny wynik wyborów. Państwowa Komisja Wyborcza również nie stwierdziła naruszeń, które mogłyby wpłynąć na wyniki.
Stan faktyczny
W dniu 21 października 2007 r. odbyły się wybory do Sejmu i Senatu RP. Państwowa Komisja Wyborcza (PKW) przedstawiła sprawozdanie wskazujące na prawidłowy przebieg wyborów, z nielicznymi przypadkami naruszeń, które nie wpłynęły na wyniki. W 50 obwodach głosowanie zostało przedłużone z powodu braku kart do głosowania. Sąd Najwyższy rozpoznał 112 protestów wyborczych, z których 13 uznano za uzasadnione, jednak stwierdzone naruszenia nie wpłynęły na wynik wyborów. 85 protestów pozostawiono bez dalszego biegu z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r.

Pełny tekst orzeczenia

UCHWAŁA SĄDU NAJWYŻSZEGO z dnia 17 stycznia 2008 r. III SW 121 - 122/07 w sprawie ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych dnia 21 października 2007 r. Przewodniczący Prezes Sądu Najwyższego Walerian Sanetra, Sędziowie Sądu Najwyższego: Krystyna Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera, Zbigniew Hajn, Józef Iwulski, Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Zbigniew Korzeniowski, Roman Kuczyński, Jerzy Kuźnia, Zbigniew Myszka, Romualda Spyt, Jolanta Strusińska-Żukowska, Herbert Szurgacz, Andrzej Wróbel, Sędzia Sądu Apelacyjnego (delegowana) Jolanta Pietrzak. Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z udziałem Zastępcy Prokuratora Generalnego Andrzeja Pogorzelskiego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Ferdynanda Rymarza, po rozpo-znaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 17 stycznia 2008 r., mając na uwadze, co następuje: I 1. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wy-borcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360), Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, na podstawie sprawoz-dania z wyborów przedstawionego przez Państwową Komisję Wyborczą oraz opinii wydanych w wyniku rozpoznania protestów, rozstrzyga o ważności wyborów oraz o ważności wyboru posła lub senatora, przeciwko któremu wniesiono protest. 2. Sprawozdanie Państwowej Komisji Wyborczej z wyborów do Sejmu Rze-czypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w 2dniu 21 października 2007 r. zawiera informacje o ich prawidłowym przebiegu oraz o nielicznych przypadkach naruszenia prawa wyborczego. Państwowa Komisja Wyborcza podniosła, że w 50 obwodach głosowania ob-wodowe komisje wyborcze, na podstawie art. 64 ust. 1 Ordynacji wyborczej, zarzą-dziły przerwy w głosowaniu i odpowiednio przedłużyły czas głosowania poza usta-wową godzinę 2000. Najczęstszą przyczyną przedłużenia czasu głosowania był brak kart do głosowania. Przedłużenie głosowania wynosiło od kilkudziesięciu minut do ponad 2 godzin. Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że przedłużenie czasu głosowania nie miało wpływu na realizację praw wyborców, gdyż wszyscy za-interesowani mogli uczestniczyć w tym czasie w głosowaniu. Państwowa Komisja Wyborcza poinformowała także, iż Minister Spraw Zagra-nicznych zaprosił obserwatorów Misji Oceniającej Wybory (AEM) Organizacji Bezpie-czeństwa i Współpracy w Europie (OBWE). W komunikacie prasowym w odniesieniu do przebiegu głosowania Misja stwierdziła, że „dzień wyborczy wykazał odosobnione braki techniczne, którymi należałoby się zająć, aby zapewnić kontynuację zaufania publicznego”. Na mocy wydanej na podstawie art. 40 ust. 1 Ordynacji wyborczej uchwały Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 15 października 2007 r. (M.P. Nr 76, poz. 812) obserwatorzy Misji mogli obserwować przebieg procesu wyborczego na takich zasadach jak mężowie zaufania. W konkluzji Państwowa Komisja Wyborcza nie stwierdziła takich naruszeń prawa wyborczego, które mogłyby wywrzeć wpływ na wyniki głosowania i wyniki wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. 3.1. Sąd Najwyższy w składach trzyosobowych rozpoznał 112 protestów wy-borczych. Wyborów do Sejmu i Senatu dotyczyło 90 protestów, wyłącznie do Sejmu - 19 a wyłącznie do Senatu - 3. 3.2. W odniesieniu do 13 protestów Sąd Najwyższy wydał opinię, że są one uzasadnione w całości lub części, lecz stwierdzone naruszenia prawa nie miały wpływu na wynik wyborów. W tych sprawach nastąpiło błędne ustalenie wyników głosowania, obejmujące od kilku do 174 głosów. Przyczynami zniekształcenia rze-czywistego wyniku głosowania było nieprawidłowe kwalifikowanie głosu jako nieważ-nego lub - najczęściej - omyłkowe wpisywanie liczby głosów oddanych na danego kandydata do sąsiedniej rubryki protokołu. Jednak z uwagi na znaczne różnice gło-sów między poszczególnymi kandydatami nie miało to wpływu na wynik wyborów. W odniesieniu do wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Sąd Najwyższy wziął 3także pod uwagę, że głosy błędnie zaliczone innemu kandydatowi z tej samej listy wyborczej są wliczane do ogólnej liczby głosów uzyskanych przez dany komitet wy-borczy, a także, iż w kilku przypadkach wynik wyborów danego komitetu wyborczego był bardzo odległy od wynikającego z art. 133 ust. 1 Ordynacji wyborczej wymagania uzyskania co najmniej 5% ważnie oddanych głosów w skali kraju, co jest niezbędne do udziału w podziale mandatów. Rozważając kwestię dopuszczalności przerwania głosowania przez obwo-dową komisję wyborczą i odpowiadającego okresowi przerwy przedłużenia głosowa-nia poza godzinę 2000 Sąd Najwyższy stwierdził w postanowieniu z dnia 27 listopada 2007 r., III SW 21/07, że brak kart do głosowania nie jest nadzwyczajnym wydarze-niem uzasadniającym przerwanie głosowania na podstawie art. 64 ust. 1 Ordynacji wyborczej. Zapewnienie odpowiedniej liczby kart do głosowania zależy bowiem tylko od właściwej organizacji i przygotowania wyborów. 3.3. Protestów nieuzasadnionych wpłynęło 14. Bez dalszego biegu Sąd Naj-wyższy pozostawił 85 protestów, jako że nie spełniały one wymagań przewidzianych przez Ordynację wyborczą. 4. Zastępca Prokuratora Generalnego wniósł o podjęcie uchwały stwierdzają-cej ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospo-litej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r. 5. Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej wniósł o uznanie, że wy-bory były ważne. II Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, po rozważeniu sprawozdania Państwowej Komisji Wyborczej i opinii w sprawach z protestów wyborczych, przy uwzględnieniu obwieszczeń Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 października 2007 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r. (Dz.U. Nr 198, poz. 1438 i 1439) oraz biorąc pod uwagę wnioski Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wybor-czej, na podstawie art. 101 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospo-litej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r., Nr 190, poz. 1360) 4 stwierdza ważność wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 21 października 2007 r. ========================================

Powołane przepisy

art. 82 ust. 1art. 64 ust. 1art. 40 ust. 1art. 133 ust. 1art. 101 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy