III SW 15/14

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2014-06-17

Skład orzekający: Jerzy Kuźniar, Beata Gudowska, Zbigniew Hajn

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stowarzyszenie, które nie jest wyborcą, przewodniczącym komisji wyborczej ani pełnomocnikiem wyborczym, jest uprawnione do wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z art. 82 § 2 i 5 Kodeksu wyborczego, prawo wniesienia protestu przeciwko ważności wyborów przysługuje wyłącznie wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców, przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej oraz pełnomocnikowi wyborczemu komitetu wyborczego. Stowarzyszenie nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia takiego protestu, co skutkuje pozostawieniem protestu bez dalszego biegu.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie „R.” wniosło do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, zarzucając Państwowej Komisji Wyborczej nierzetelność i manipulowanie wynikami wyborów. Państwowa Komisja Wyborcza oraz Prokurator Generalny wskazali, że stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia protestu zgodnie z Kodeksem wyborczym. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić protest Stowarzyszenia „R.” bez dalszego biegu z powodu braku legitymacji czynnej do jego wniesienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III SW 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego Stowarzyszenia "R." w G. przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 28 maja 2014 r. Stowarzyszenie „R.” w G., wniosło do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 25 maja 2014 r. – stwierdzając, że „zaobserwowało karygodną nierzetelność Państwowej Komisji Wyborczej” w kwestii podawanych w komunikatach, cząstkowych wyników wyborów, a „PKW zapewne popełniła przestępstwo między innymi z art. 248, 249 k.k. w związku z art. 18 k.k., w sposób oczywisty manipulując wynikami wyborów i cofając po kilkudziesięciu minutach wyniki wyborów o 6% w dół w stosunku do komunikatu z godziny 9.00”. 2 W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art. 82 § 2 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), protest przeciwko ważności wyborów z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przez właściwy organ wyborczy przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania, przewodniczący właściwej komisji wyborczej i pełnomocnik wyborczy komitetu wyborczego. W świetle powyższego stowarzyszenie nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia protestu, tym samym protest nie spełnił wymogów formalnych. PKW wniosła o pozostawienie protestu bez dalszego biegu. Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest, wyraził opinię, że Stowarzyszenie „R.” w G. nie jest podmiotem legitymowanym do wniesienia protestu wyborczego, o jakim mowa w przepisach ustawy Kodeks wyborczy. Prokurator wyraził pogląd, że przedmiotowy protest powinien w związku z tym pozostać bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Zasady i tryb przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz warunki ważności tych wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art. 336 ustawy, odsyła w kwestii protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego. W świetle art. 82 § 2 - 5 Kodeksu wyborczego prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu. Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko 3 ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby. Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest. Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Reasumując, przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i delikty wyborcze rzutujące na przebieg głosowania i ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów. Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy). W rozpoznawanej sprawie skarżące stowarzyszenie zgodnie z art. 82 § 2 i 5 Kodeksu wyborczego nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia protestu wyborczego, w związku z tym Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 248art. 18 KKart. 82 § 2art. 101 ust. 2art. 82art. 83art. 241art. 336art. 82 § 1art. 241 § 3art. 243 § 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy