III ZS 5/09

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2010-02-18

Skład orzekający: Kazimierz Jaśkowski, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec, Andrzej Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej o ustaleniu zastępstw komorników jest zgodna z prawem, jeśli kompetencja do wyznaczania zastępców komornika przysługuje prezesowi sądu apelacyjnego?
Ratio decidendi
Uchwała walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej ustalająca zastępstwa komorników jest niezgodna z prawem, ponieważ wyłączna kompetencja do wyznaczania zastępcy komornika, na wniosek rady izby komorniczej, przysługuje prezesowi sądu apelacyjnego, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Kompetencje walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej, określone w art. 89 tej ustawy, nie obejmują wyznaczania zastępców komorników.
Stan faktyczny
Minister Sprawiedliwości złożył wniosek o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia Komorników Izby Komorniczej w B. z dnia 26 marca 2009 r. Uchwała ta ustaliła zastępstwa komorników na wypadek niemożności pełnienia obowiązków. Zdaniem Ministra, uchwała naruszała art. 27 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, który przyznaje kompetencję do wyznaczania zastępcy prezesowi sądu apelacyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżoną uchwałę Walnego Zgromadzenia Komorników Izby Komorniczej w B. z dnia 26 marca 2009 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III ZS 5/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec SSN Andrzej Wróbel Protokolant Halina Kurek w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości na uchwałę Walnego Zgromadzenia Komorników Izby Komorniczej w B. z dnia 26 marca 2009 r. , po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2010 r. uchyla zaskarżoną uchwałę. Uzasadnienie Minister Sprawiedliwości, działając na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191 ze zm.), złożył do Sądu Najwyższego wniosek o uchylenie uchwały z dnia 26 marca 2009 r., nr 3/09 XVII Walnego Zgromadzenia Komorników Sądowych Izby Komorniczej w B. Zaskarżoną uchwałą Walne Zgromadzenie „ustaliło zastępstwa komorników Izby Komorniczej w B. na wypadek, niemożności pełnienia obowiązków z powodu 2 przeszkód prawnych i faktycznych”. Ustalenie to polegało na wyznaczeniu dla każdego komornika jego zastępcy, będącego komornikiem lub asesorem komorniczym. Zdaniem Ministra Sprawiedliwości zaskarżona uchwała narusza art. 27 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym zastępcę komornika wyznacza prezes sądu apelacyjnego na wniosek rady izby komorniczej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Ministra Sprawiedliwości o uchylenie zaskarżonej uchwały jest oczywiście uzasadniony. Wyłączna kompetencja prezesa sądu apelacyjnego do wyznaczania – na wniosek rady właściwej izby komorniczej – zastępcy komornika jest jednoznacznie określona w art. 27 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Samorząd komorniczy powstaje i funkcjonuje na podstawie art. 17 Konstytucji oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Kompetencje walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej wymienia art. 89 tej ustawy, nie ma wśród nich wyznaczania zastępców komorników. Natomiast powołany w zaskarżonej uchwale jako podstawa jej podjęcia art. 90 ust. 1 wskazanej ustawy nie określa kompetencji walnego zgromadzenia komorników izby i oczywiście nie może być podstawą działania. Stanowi one jedynie, że decyzje walnego zgromadzenia komorników izby komorniczej zapadają w formie uchwał. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 68 ust. 1art. 27 ust. 1art. 17art. 89art. 90 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy