I PK 176/05

Sygn. akt I PK 176/05 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Iwulski w sprawie z powództwa J. B. i in., przeciwko Polskim Kolejom Państwowym Spółce Akcyjnej w Warszawie o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 lutego 2006 r., kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 20 stycznia 2005 r., sygn. akt IX Pa …/04, odrzuca kasację. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r., IX Pa …/04, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. oddalił apelację strony pozwanej Polskich Kolei Państwowych SA w Warszawie od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w B. z dnia 7 maja 2004 r., V P …/03. Odpis wyroku Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony pozwanej w dniu 10 marca 2005 r. Kasacja strony pozwanej została wniesiona w dniu 9 maja 2005 r. W odpowiedzi na kasację pełnomocnik powoda M. F. zarzucił między innymi, że kasacja została wniesiona po upływie miesięcznego terminu określonego w art. 3934 § 1 k.p.c., gdyż upłynął on 11 kwietnia 2005 r. 2 W piśmie procesowym z dnia 8 sierpnia 2005 r. pełnomocnik strony pozwanej podniósł, że jego zdaniem termin do wniesienia kasacji wynosił dwa miesiące i upływał w dniu 10 maja 2005 r. Przedstawił ocenę, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), sprawy wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się od tego dnia według tej ustawy, z tym, że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe. Zdaniem strony pozwanej, przepisy dotychczasowe stosuje się w zakresie podstaw kasacji (art. 3921 k.p.c.), odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c.) oraz "podstaw kreatywnych kasacji" (art. 3933 k.p.c.). Natomiast termin do wniesienia kasacji, a od 6 lutego 2005 r. skargi kasacyjnej, wynosi 2 miesiące, bowiem w art. 3 ustawy nowelizującej nie ujęto postanowień w zakresie odrzucenia kasacji, "który to termin jest samodzielną oddzielnie uregulowaną instytucją i dotyczy między innymi uchybienia terminowi do jej wniesienia; wyspecyfikowanie prawa odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania z pominięciem instytucji odrzucenia wzmacnia tę argumentację". Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z art. 3 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego wynika zasada bezpośredniego stosowania nowych przepisów. Wyjątkiem jest stosowanie przepisów dotychczasowych do kasacji wniesionych od wyroków sądów drugiej instancji wydanych przed wejściem w życie nowelizacji (przed dniem 6 lutego 2005 r.). Z takim wyrokiem mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie (wyrok z dnia 20 stycznia 2005 r.). W takiej sytuacji przepisy dotychczasowe stosuje się do "złożenia i rozpoznania kasacji" oraz do "odmowy przyjęcia jej do rozpoznania". W konkretnym przypadku chodzi o rozumienie pojęcia "złożenie" kasacji. Analizowany przepis nie rozróżnia poszczególnych elementów, które można przypisać pojęciu "złożenie" kasacji, a w szczególności wskazanych przez stronę pozwaną podstaw i "podstaw kreatywnych" kasacji oraz terminu do jej wniesienia. Nie może budzić wątpliwości, że wniesienie kasacji i termin do tego wyznaczony jest elementem pojęcia "złożenie" kasacji. Skoro przepis nie dokonuje w tym zakresie rozróżnienia, 3 to nie można go wyprowadzać w drodze wykładni. Do wniesienia kasacji i terminu dokonania tej czynności, w przypadku wyroków sądów drugiej instancji zapadłych przed wejściem w życie nowelizacji, należy więc jako do czynności objętych pojęciem "złożenia" kasacji, stosować przepisy dotychczasowe. Za poglądem strony pozwanej, że termin do wniesienia kasacji w takim przypadku jest określony przez nowe przepisy, nie przemawia wyróżnienie w art. 3 ustawy nowelizacyjnej czynności Sądu Najwyższego polegającej na odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Wyróżnienie to było potrzebne dlatego, że nie jest to element "złożenia" kasacji, a także nie jest to czynność mieszcząca się w pojęciu "rozpoznania kasacji". Ustawodawca, chcąc wyeliminować wątpliwości dotyczące stosowania nowych lub dotychczasowych przepisów do tak zwanego przedsądu (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001 nr 4, poz. 53; Przegląd Sądowy 2001 nr 9, s. 126 z glosą F. Zedlera; Przegląd Sejmowy 2001 nr 4, s. 192 z glosą E. Łętowskiej), wyraźnie określił, że w tym zakresie stosuje się przepisy dotychczasowe, jeżeli wyrok zapadł przed wejściem w życie nowelizacji. Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie, skoro wyrok Sądu drugiej instancji zapadł przed wejściem w życie zmiany Kodeksu, to do złożenia kasacji, a w tym do terminu jej wniesienia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 3934 § 1 k.p.c. termin ten wynosił miesiąc. Z tych względów kasacja strony pozwanej podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 3934 § 1 k.p.c.