I UK 158/14

Sygn. akt I UK 158/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania L. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o wyrównanie emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 października 2014 r., skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt III AUa […], odrzuca skargę kasacyjną. UZASADNIENIE L. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 28 maja 2013 r. W skardze podniesiono, że naruszono art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez przyjęcie, że przepisy te nie odnoszą się do kwestii obowiązku organów rentowych do informowania obywateli o ich uprawnieniach i zasadach przyznawania świadczeń emerytalnych, a co za tym idzie występuje istotne zagadnienie prawne oraz istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie składał się natomiast z następującego fragmentu „w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną powinna ona zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. w 2 sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjną jest oczywiście bezzasadna. Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22). Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, 3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. § 2 tego przepisu stanowi, że oprócz wymagań przewidzianych w § 1, skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. W ocenie Sądu Najwyższego, skarga nie spełniała wymogu z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. w zakresie uzasadnienia. Zawarte w skardze uzasadnienie, jest jedynie pozorem wypełnienia obowiązku przewidzianego przepisami prawa. To samo dotyczy, nawet w większym stopniu, uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną przy zastosowaniu art. 3986 § 3 k.p.c. [aw]