I UK 375/18

Sygn. akt I UK 375/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania M. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o jednorazowe odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 października 2019 r., skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 2 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII Ua (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od ubezpieczonego na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z 2 sierpnia 2018 r., VII Ua (…) Sąd Okręgowy w K. oddalił apelacje M. R. (wnioskodawca), wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w K. z 30 stycznia 2018 r., IV U (…), oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. (organ rentowy) z 28 listopada 2016 r., odmawiającej wnioskodawcy prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadu przy pracy, który miał miejsce 29 października 1951 r. Wnioskodawca zaskarżył w całości powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został 2 oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które dotyczy wykładni art. 49a ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 1242 ze zm., dalej jako ustawa wpadkowa) w zakresie jakim dotyczy on prawa żądania jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu, który jest wynikiem zdarzenia, mającego charakter wypadku przy pracy zgodnie z przepisami, obowiązującymi przed dniem 1 stycznia 2003 r., w związku z którymi dokonano ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu po tej dacie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskodawcy organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania, ponieważ podniesiony w niej problem prawny został już wyjaśniony w orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie z poglądami wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Z orzecznictwa tego wynika, że gdy wypadek przy pracy, z tytułu którego ubezpieczony domaga się przyznania świadczenia miał miejsce przed wejściem w życie ustawy wypadkowej, to na mocy art. 49a tej ustawy zastosowanie znajdują przepisy ustawy obowiązujące w dacie tego zdarzenia (wyroki Sądu Najwyższego: z 21 września 2004 r., II UK 448/03, OSNP 2005 nr 9, poz. 129; z 24 marca 2011 r., I UK 344/10, LEX nr 811829 oraz postanowienie z 12 lipca 2005 r., II UZP 4/05, OSNP z 2006 r., nr 9-10, poz. 164). W niniejszej sprawie do zdarzenia, które ma wpływ na prawo do świadczenia, doszło 29 października 1951 r., a zatem pod rządami ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz.U. z 1993 r., Nr 51, poz. 396 ze zm.), która nie przewidywała możliwości przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Jako że konsekwencją prawną wypadku wnioskodawcy mogło być jedynie przyznanie świadczeń, przewidzianych w ustawie, obowiązującej 3 w dniu, w którym wypadek miał miejsce, to świadczenie którego się domagał w niniejszym postępowaniu nie mogło mu zostać przyznane. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.