I UK 437/19

Sygn. akt I UK 437/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z odwołania P. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w Ł. z udziałem zainteresowanej U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o wysokość podstawy wymiaru składek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 kwietnia 2021 r., wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt I UK 437/19, oddala wniosek o uzupełnienie postanowienia. UZASADNIENIE Na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 361 k.p.c. te zasady stosuje się odpowiednio również do postanowień sądu. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu ubezpieczonego wnioskiem z 9 lutego 2021 r. wniosła o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 17 listopada 2020 r., sygn. akt I UK 437/19 w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, bowiem w sentencji 2 wspomnianego postanowienia nie zasądzono tych kosztów, mimo sformułowania wniosku o ich przyznanie w treści skargi kasacyjnej. Wniosek pełnomocnika ubezpieczonego należało uznać za nieuzasadniony. W treści skargi kasacyjnej istotnie zawarto wniosek „o zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania kasacyjnego, liczonego od wartości przedmiotu zaskarżenia, w tym kosztów pomocy prawnej - zastępstwa procesowego z urzędu w podwójnej wysokości stawki minimalnej, zważywszy na obszerność materiału i złożoność rozstrzyganego problemu”. Jednocześnie pełnomocnik ubezpieczonego zawarła oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. W ocenie Sądu Najwyższego nie jest to prawidłowo skonstruowany wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Należy bowiem zauważyć, że pełnomocnik wnosi o zasądzenie od organu rentowego kosztów postepowania kasacyjnego, w tym kosztów pomocy prawnej – zastępstwa procesowego z urzędu. Pełnomocnik traktuje zatem koszty pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu jako część kosztów postępowania kasacyjnego, które zasądzane są od strony przegrywającej spór. Tymczasem, koszty pomocy prawnej udzielanej z urzędu przyznawane są od Skarbu Państwa, a nie od drugiej strony postępowania, natomiast wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu od Skarbu Państwa w treści skargi kasacyjnej nie zawarto. Podkreślić trzeba, że zadaniem profesjonalnego pełnomocnika jest prawidłowe i precyzyjne sformułowanie wniosków skargi kasacyjnej, a w żadnym wypadku nie jest rolą Sądu Najwyższego domyślanie się i próba odkrywania intencji pełnomocnika. Z tego względu należało postanowić jak w sentencji (art. 39821 w związku z art. 391 § 1 i w związku z art. 361 i art. 351 § 1 k.p.c.).