I UK 69/06

Sygn. akt I UK 69/06 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Roman Kuczyński w sprawie z odwołania H. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 czerwca 2006 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt III AUa ../05, 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. odpis postanowienia przedstawia Okręgowej Radzie Radców Prawnych w K. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 13 października 2005 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. uwzględnił apelację H. F. od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 3 lutego 2005 r., przyznając ubezpieczonemu H. F. prawo do emerytury poczynając od 1 marca 2004 r. Na powyższe orzeczenie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. wniósł skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: 2 Tylko skarga kasacyjna spełniająca wymagania z przepisu art. 3984 § 1 k.p.c. może być rozpoznana przez Sąd Najwyższy. Powinna ona wskazywać okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania (3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w związku z art. 3989 § 1 k.p.c.) Innymi słowy Sąd Najwyższy rozpatrzy tylko taką sprawę, w której występuje istotne zagadnienie prawne (co polega na przytoczeniu jego treści i wskazaniu argumentów prawnych, które z reguły prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, M. Prawn. 2001, nr 13, poz.670) lub istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości a także potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (co wymaga przedstawienia tych rozbieżności i wykazania, że przepisy je wywołujące nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze sądowej). W ramach przedsądu następuje także badanie, czy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (przy czym oczywistość ta związana jest z naruszeniem przez Sąd prawa i musi jawić się jako rażąca i od razu dostrzegalna, uwidoczniająca się bez głębszej analizy sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji) a nadto, czy w sprawie zachodzi nieważność postępowania. Tak więc wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie nie mogą powoływać się li tylko na wskazane podstawy kasacyjne (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), lecz musi pozostawać w ścisłym związku z art. 3989 § 1 k.p.c., według którego Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występują wskazane wyżej okoliczności, zaś rzeczą skargi jest przekonanie Sądu Najwyższego, że powyższe okoliczności występują. A contrario, gdy brak jest takiej okoliczności, Sąd Najwyższy uprawniony jest do odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 3986 § 3 k.p.c.). Zatem wniosek z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. rozumiany wąsko jako żądanie przyjęcia skargi kasacyjnej bez głębszego uzasadnienia i odniesienia się do okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. nie może być oceniany jako spełnienie wszystkich wymogów skargi z art. 3984 § 1 k.p.c. Tak wąsko rozumiany wniosek byłby zresztą zbędny bowiem jeśli skarga kasacyjna w ogóle jest przez stronę wniesiona to jest oczywistym, że strona oczekuje jej przyjęcia. 3 Oceniając przedmiotową skargę kasacyjną Sąd Najwyższy nie dopatrzył się występowania przesłanek pozwalających na przyjęcie jej do rozpoznania ze względu na brak spełnienia wymogu określonego w art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia podstaw kasacyjnych oraz wniosku o jej przyjęcie, a tym samym uzasadnienia, które korespondowałoby z przesłankami z art. 3983 § 1 k.p.c., służącymi Sądowi Najwyższemu do oceny, czy skarga ta zasługuje na przyjęcie do rozpoznania. Nie można bowiem uznać polemiki z orzeczeniem Sądu drugiej instancji za spełniające wymagania z art. 3984 w związku z art. 3989 § 1 k.p.c. odnoszące się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych oraz wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną. 4