I UK 69/18

Sygn. akt I UK 69/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w Ł. o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 marca 2019 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 29 sierpnia 2017 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Ł. (organ rentowy), wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z 2 sierpnie 2016 r., VIII U […], zmieniającego decyzję organu rentowego z 9 stycznia 2015 r. w ten sposób, że M. W. (wnioskodawczyni) została uznana za osobę podlegającą obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance nieważności postępowania (z powodu braku udziału w sprawie - w charakterze zainteresowanego – podmiotu, który najpierw zatrudniał wnioskodawczynię a następnie zawarł z nią jako przedsiębiorcą 2 umowę cywilnoprawną) oraz warunkowo na wszystkich pozostałych przesłankach przedsądu w kolejności, jako pierwsza oczywista zasadność skargi, następnie istotne zagadnienie prawne („czy w sytuacji, gdy organ rentowy podnosi, że czynności były wykonywane na podstawie innego tytułu do ubezpieczeń społecznych niż prowadzenie działalności gospodarczej tj., na podstawie umowy o pracę, czy umowy zlecenia to czy podmiot, na rzecz którego miałyby być wykonywane te czynności posiada status zainteresowanego?”; „czy o statusie zainteresowanego w sprawie decyduje stanowisko stron procesu, czy też o tym, czy podmiot postępowania posiada status zainteresowanego w sprawie decyduje rozstrzygniecie sądu?”) i jako ostatnia potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bez wskazania przepisów, stanowiących podstawę powołania tej przesłanki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Każda z wymienionych w tym przepisie przesłanek przedsądu wymaga przedstawienia we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odpowiednio dostosowanego do jej wymogów wywodu prawnego oraz prawidłowego skonstruowania treści samego wniosku, zgodnie z regułami wyjaśnionymi już w kilkunastoletnim orzecznictwie. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania organ rentowy powołał się na wszystkie wyżej wymienione przesłani, nie wykazując w istocie faktycznego występowania którejkolwiek z nich. Nie ma żadnych podstaw dla stwierdzenia oczywistej zasadności skargi, gdyż nie ma nie tylko odpowiedniego wywodu jurydycznego ale nie powołano przepisów, które Sąd drugiej instancji miałby naruszyć „w oczywisty i widoczny na pierwszy rzut oka” sposób. 3 Zagadnienia prawne sformułowano także bez zakotwiczenia ich w treści przepisów objętych podstawami skargi kasacyjnej. Z kolei w odniesieniu do zarzutu nieważności postępowania (z powodu braku udziału w charakterze zainteresowanego podmiotu współpracującego z wnioskodawczynią) to w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym treść decyzji organu rentowego wyznacza przedmiot postępowania sądowego, zarzut ten jest całkowicie niezrozumiały. Przedmiotem postępowania sądowego w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego stwierdzającej niepodlegania wnioskodawczyni ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej nie może być bowiem rozstrzyganie, czy wnioskodawczyni podlegała tym ubezpieczeniom z tytułu współpracy z kontrahentem jako zleceniobiorca albo pracownik. Przedmiotem postępowania wywołanego wniesieniem odwołania od decyzji organu rentowego wydanej w niniejszej sprawie nie jest bowiem ustalenie jakiegokolwiek tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym ale weryfikacja, czy istniały przesłanki do wydania decyzji stwierdzającej niepodleganie tym ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.