II PK 119/18

Sygn. akt II PK 119/18 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa D.S. przeciwko Szkole Podstawowej w Z. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 maja 2019 r., skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt IV Pa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym UZASADNIENIE Wyrokiem z 18 stycznia 2018 r., IV Pa […] Sąd Okręgowy w E. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w E. z 12 lipca 2017 r., IV P […], przywracający D.S. (powódka) do pracy w Gimnazjum w S. (pozwany) na dotychczasowych warunkach, w ten sposób, że oddalił powództwo. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosła powódka, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance konieczności wykładni § 28 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych 2 od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczyli (Dz.U. z 2009 r. Nr 50, poz. 400 ze zm.; dalej jako rozporządzenie kwalifikacyjne), gdyż w ocenie powódki brak związania dyrektora uznaniem kwalifikacji nauczyciela w innej szkole czy też wygaśnięcie uznania kwalifikacji w wyniku rozwiązania z nauczycielem stosunku pracy nie znajduje zastosowania do sytuacji, w której pracodawca uznaje kwalifikacje nauczyciela, a następnie wydaje akt sprzeczny z tym uznaniem, jak to miało miejsce w wypadku powódki, a prowadzący do wygaśnięcia stosunku pracy. W odpowiedzi na skargę kasacyjna powódki pozwany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z § 28 rozporządzenia kwalifikacyjnego „Nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie rozporządzenia, którym na podstawie dotychczasowych przepisów uznano ukończony kierunek (specjalność) studiów za zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć, zachowują nabyte kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w danym typie szkoły lub rodzaju placówki”. Z przepisu tego wynika, że o uznaniu kwalifikacji można mówić wówczas, gdy z zastosowania obowiązujących poprzednio przepisów wynikało, że ukończony przez nauczyciela kierunek (specjalność) studiów należało uznać za zbliżony do nauczanego przedmiotu lub rodzaju prowadzonych zajęć. Uznanie, o którym mowa, musiało zatem mieć oparcie normatywne i być zakotwiczone w obowiązujących poprzednio przepisach, a nie w indywidualnych aktach mianowania. Oznacza to, że do zastosowania § 28 rozporządzenia kwalifikacyjnego mogłoby dojść wtedy, gdyby na podstawie wcześniejszych przepisów można było stwierdzić, że powódka ma wystarczające kwalifikacje do pracy na stanowisku nauczyciela historii, natomiast w wyniku zmiany przepisów 3 rozporządzania Ministra Edukacji narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz.U. z 2002 r. Nr 155, poz. 1288, dalej jako rozporządzenie z 2002 r.) okazałoby się że już tych kwalifikacji nie posiada. Jak wyjaśniono w wyroku z 25 lutego 2015 r., II PK 95/14 (OSNP 2016 nr 12, poz. 152), aby można mówić o wynikającym z § 28 rozporządzenia kwalifikacyjnego uprawnieniu do zachowania uprzedniego uznania kwalifikacji wedle poprzednich przepisów (rozporządzeń), konieczne jest ustalenie, że ukończony kierunek studiów był zbliżony do nauczanego przedmiotu. Takiego ustalenia w niniejszej sprawie nie ma, chociaż Sądy obu instancji poddały analizie zmieniające się na przestrzeni lat przepisy dotyczące kwalifikacji nauczycielskich. W związku z tym brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej powódki. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.