II UK 102/13

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2013-06-24

Skład orzekający: Bogusław Cudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna dotycząca ustalenia braku pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, która powołuje się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, może być uznana za oczywiście uzasadnioną w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 3 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie została ona oczywiście uzasadniona. Skarżący nie przedstawił wystarczających dowodów potwierdzających pracę w warunkach szczególnych, a sądy obu instancji oparły swoje ustalenia na opinii biegłego oraz zgromadzonym materiale dowodowym, który nie potwierdził spełnienia wymogów do uznania pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Stan faktyczny
Wnioskodawca domagał się ustalenia prawa do emerytury, twierdząc, że wykonywał pracę w szczególnych warunkach. Sądy obu instancji, opierając się na opinii biegłego i zgromadzonym materiale dowodowym, uznały, że wnioskodawca nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w spornych okresach. Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i prawa materialnego, w tym przepisów dotyczących pracy w szczególnych warunkach.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznał pełnomocnikowi z urzędu zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II UK 102/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje pełnomocnikowi z urzędu radcy prawnemu K. Ż. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 20 grudnia 2012 r. Zarzucono naruszenie: 1) art. 382 k.p.c., 2) art. 385 k.p.c., 3) art. 233 § 1 k.p.c., art. 228 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., 4) art. 184 ust. 1 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. 2 Skarga ma być oczywiście uzasadniona. Podniesiono mianowicie, że „w stanie faktycznym niniejszej sprawy powód faktycznie wykonywał pracę w szczególnych (szkodliwych) warunkach. Opierając się na orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym tej materii stwierdzić należy, że w pierwszej kolejności ocenie Sądu winien podlegać charakter, rodzaj i warunki, w jakich wykonywana była praca przez powoda. Skoro mimo tego Sąd II-instancji całkowicie pominął dokonanie analizy sprawy pod tym kątem, to zdaniem skarżącego wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej jest w pełni uprawniony, tym bardziej, że wskazane argumenty znajdują wprost poparcie w orzeczeniach Sądu Najwyższego, z których bezspornie wynika, że kwestia nazwy stanowiska pracy oraz dokumentacji dotyczącej pracownika są wtórne, gdyż kluczowa pozostaje analiza charakteru i rodzaju pracy faktycznie wykonywanej przez pracownika”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328). Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). – postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109. W sprawie ustalono natomiast, że wnioskodawca w toku postępowania przed organem rentowym, jak również w czasie postępowania sądowego nie przedstawił wystarczających dowodów potwierdzających jego pracę w warunkach szczególnych. Sąd Okręgowy powołał biegłego sądowego z zakresu BHP, badania wypadków, oceny ryzyka zawodowego, przestrzegania przez pracodawcę prawa pracy w celu ustalenia, czy wnioskodawca wykonywał pracę w szczególnych warunkach. Sądy uznały, że wnioskodawca w okresach od 3 czerwca 1976 r. do 30 czerwca 1981 r. oraz od 1 marca 1989 r. do 31 sierpnia 1991 r. nie wykonywał pracy w szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach. Swoje ustalenia 3 Sąd Okręgowy oparła na opinii biegłego i zgromadzonym materiału dowodowym. Wnioskodawca nie otrzymał od pracodawcy świadectwa pracy poświadczającego pracę w warunkach szczególnych w spornych okresach. Z akt osobowych wnioskodawcy wynika, że nie otrzymywał on dodatku za pracę w warunkach szczególnych. Zdaniem biegłego na stanowisku pracy napraw przepływomierzy rtęciowych nie występowały normatywne przekroczenia stężenia oparów rtęci. Również w okresie od 16 października 1972 r. do 29 lutego 1976 r. wnioskodawca pracując w Instytucie […] Oddział w W. na stanowisku starszego laboranta, nie pracował w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających taką okoliczność. Również w tym przypadku wnioskodawca nie posiada świadectwa pracy w szczególnych warunkach za ten okres. Nie spełnia wymagania z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. powołanie się na to, ze skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona bez jakiejkolwiek motywacji takiego twierdzenia (postanowienie SN z 17 sierpnia 2007 r., I UK 125/07, niepubl.). W zakresie kosztów Sąd Najwyższy miał na względzie art. 102 k.p.c. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 382 KPCart. 385 KPCart. 233 § 1 KPCart. 228 KPCart. 328 § 2 KPCart. 391 § 1 KPCart. 184 ust. 1art. 32art. 39813 § 2 KPCart. 3984 § 1 pkt 3 KPCart. 102 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy