II UK 119/18

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2019-04-17

Skład orzekający: Andrzej Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o ustalenie nieistnienia ubezpieczenia społecznego spełnia wymogi formalne umożliwiające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną w sprawie o ustalenie nieistnienia ubezpieczenia społecznego, przyjął ją do rozpoznania, co oznacza, że uznał, iż spełnia ona wymogi formalne określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 398^9 § 1 k.p.c. Skarga kasacyjna została zatem uznana za posiadającą takie cechy, które uzasadniają jej merytoryczne badanie przez Sąd Najwyższy.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy M. J. i K. Z. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III AUa [...], dotyczącego ustalenia nieistnienia ubezpieczenia społecznego. Sprawa została skierowana do Sądu Najwyższego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił przyjąć skargę kasacyjną wnioskodawców do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II UK 119/18 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Wróbel w sprawie z wniosku M. J., K. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o ustalenie nieistnienia ubezpieczenia społecznego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 kwietnia 2019 r., skargi kasacyjnej wnioskodawców od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III AUa […], przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy