II UK 191/13

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2013-09-11

Skład orzekający: Romualda Spyt

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania skargę kasacyjną, gdy wnioskodawca jako przesłankę wskazuje potrzebę wyczerpania drogi sądowej przed skierowaniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie przyjmuje skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli wnioskodawca jako przesłankę wskazuje jedynie potrzebę wyczerpania drogi sądowej przed skierowaniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub gdy skarga jest oczywiście uzasadniona. Wskazana przez skarżącego potrzeba wyczerpania drogi sądowej nie stanowi jednej z tych przesłanek.
Stan faktyczny
Wnioskodawca J. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego dotyczącego wysokości emerytury policyjnej. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, w tym art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy oraz przepisów Konstytucji RP dotyczących ochrony praw nabytych. Jako podstawę do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał potrzebę wyczerpania drogi sądowej przed skierowaniem sprawy do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II UK 191/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku J. B. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. o wysokość emerytury policyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 września 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 maja 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskodawca J. B. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] z dnia 18 maja 2012 r. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 667 ze zm.) oraz naruszenie przepisów art. 2, 30 i 32 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie ochrony praw nabytych - przez zupełnie bezzasadne przyjęcie, że w odniesieniu do J. B. mogą mieć zastosowanie kryteria pozwalające na obniżenie wcześniej przyznanej emerytury. 2 Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania „wobec potrzeby wyczerpania drogi sądowej w kraju przed skierowaniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Należy zauważyć, że zarówno w skardze kasacyjnej z dnia 16 lipca 2012 r., jak i w piśmie procesowym z dnia 19 maja 2013 r. wskazano na „potrzebę wyczerpania drogi sądowej w kraju przed skierowaniem skargi do Trybunału Sprawiedliwości w Strasburgu”, co nie odpowiada wskazanym wyżej ustawowym przesłankom przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie zdołał zatem wykazać, że zachodzi potrzeba rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 k.p.c., należało postanowić jak w sentencji. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 15art. 2art. 3989 § 1 KPCart. 3989 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy