II UK 368/10

Sygn. akt II UK 368/10 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku I. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych: M. K., D. P., "H. " Sp. z o.o. o odpowiedzialność członka zarządu za zaległości spółki , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 lipca 2011 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 lipca 2010 r., odrzuca skargę i zasądza od organu rentowego na rzecz radcy prawnego B. K. kwotę 1.200 zł (tysiąc dwieście) kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lipca 2010 r. Wyrokiem tym Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 2009 r. oraz decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 10 grudnia 2007 r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości 2 spółki i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i jego przekazania Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 3891 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być wniesiona od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Sformułowanie „wyrok kończący postępowanie w sprawie” wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku drugiej instancji sądowej uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania. Dotyczy to także wyroku wydanego na podstawie art. 47714a k.p.c., którym sąd drugiej instancji, uchylając wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).