II UK 98/13

Sygn. akt II UK 98/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z wniosku Z. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz organu rentowego 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z 28 sierpnia 2012 r. Zarzucono naruszenie: 1) art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. „polegające na niewyjaśnieniu w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku przyczyn odmowy uznania za pracę wnioskodawcy w szczególnych warunkach pracy wykonywanej w okresie od 1 stycznia 1992 r. na stanowisku kierownika bazy paliw w K., co uniemożliwia dokonanie oceny wywodu Sądu Apelacyjnego w tym zakresie”, 2) „art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, polegające na niezasadnym przyjęciu, że praca wnioskodawcy wykonywana na stanowisku kierownika bazy paliw K. w okresie od 1 stycznia 1992 r. nie była pracą w warunkach szczególnych w rozumieniu cytowanych przepisów”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328). Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi, stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). – postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109. W sprawie ustalono natomiast, że „jak wynika z jego zakresu obowiązków oraz załącznika Nr 1 do Zarządzenia Nr […] Prezesa Zarządu Spółki O. […]” Sp. z o.o. do obowiązków wnioskodawcy należało także sprawne organizowanie i kierowanie pracą zakładu, opracowywanie planu zaopatrzenia w produkty naftowe, dobór kadr, szkolenie kadr, sporządzanie instrukcji BHP, sporządzanie i aktualizacja instrukcji stanowiskowych, zawieranie i rozwiązywanie umów, udzielanie kar i nagród, udzielanie urlopów i zwolnień, awansowanie, terminowe przekazywanie dokumentów księgowych, sporządzanie dowodów księgowych”. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że z przywileju przejścia na emeryturę w niższym wieku emerytalnym, przysługującego pracownikom zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą korzystać wyłącznie pracownicy, którzy byli rzeczywiście zatrudnieni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szkodliwych warunkach pracy (art. 32 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach 3 lub w szczególnych charakterze. Nie jest więc dopuszczalne uwzględnianie do okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wymaganych do nabycia prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym, innych równocześnie wykonywanych prac w ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownika, przez co tak zatrudniony nie spełniał koniecznego warunku dla uzyskania wcześniejszych uprawnień emerytalnych, jakim było stałe wykonywanie pracy szkodliwej w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na zajmowanym stanowisku pracy (wyroki SN z 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07, LEX nr 494129, 5 maja 2009 r., I UK 4/09, niepubl., 11 marca 2009 r., II UK 243/08, niepubl.). Z tego względu orzeczono jak w sentencji. aw