III PK 13/14

Sygn. akt III PK 13/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko Spółdzielni (…) w B. o wynagrodzenie, wynagrodzenie za urlop i za godziny nadliczbowe, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt VII Pa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z 25 września 2013 r. oddalił apelację powoda Z. M. od wyroku Sądu Rejonowego w B. z 27 grudnia 2012 r., którym oddalono jego powództwo o wynagrodzenie i godziny nadliczbowe. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżący podał, że „Wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej uzasadnia fakt, że skarga kasacyjna w kontekście powyższych rozważam jest oczywiście uzasadniona, zaś wyroki Sądu Okręgowego i Sądu Rejonowego rażąco naruszają prawo materialne (prawo pracy)”. Pozwana wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej metodycznie odwołuje się do podstaw kasacyjnych („skarga kasacyjna w kontekście powyższych rozważań jest oczywiście uzasadniona …”), które stanowią odrębny element skargi kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz art. 3989 § 1 k.p.c. w związku z art. 3984 § 2 k.p.c.) i nie podlegają rozpoznaniu na etapie przedsądu. Oznacza to, że podstawy kasacyjne ani ich uzasadnienie nie zastępują podstawy przedsądu, nawet tej szczególnej z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Podstawy kasacyjne skargi podlegają rozpoznaniu dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania. Spór sądowy podlega rozstrzygnięciu na podstawie prawa materialnego i procesowego. Tak zbudowane są podstawy kasacyjne (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). Chodzi więc o błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego albo o uchybienie przepisom postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O ile zasadne podstawy kasacyjne mogą prowadzić do uwzględnienia skargi kasacyjnej (a contrario z art. 39814 k.p.c.), to w szczególnej podstawie przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. chodzi o indywidualne, czyli samodzielne (odrębne od podstaw kasacyjnych) wykazanie, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna ze względu na szczególną podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zostaje przyjęta do rozpoznania tylko wtedy, gdy wniosek wskazuje i wykazuje naruszenie konkretnych przepisów prawa procesowego lub materialnego, które bez wątpliwości prowadzi do stwierdzenia, że wyrok jest oczywiście wadliwy i dlatego skarga powinna zostać przyjęta do rozpoznania. Wniosek nie wykazuje takiej przesłanki. W konsekwencji brakującego elementu lub uzasadnienia podstawy przedsądu nie zastępują podstawy kasacyjne ani ich uzasadnienie. Nie stosowano przepisów art. 3986 § 1 i 3 k.p.c., gdyż wniosek o przyjęcie skargi ma uzasadnienie jednak niewystarczające. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach orzeczono na podstawie § 6 pkt 5, § 11 ust. 1 pkt 2 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.