III UK 237/04

Sygn. akt III UK 237/04 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Andrzej Wasilewski w sprawie z wniosku B. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - Oddziałowi w R. o wcześniejszą emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2005 r., kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w R. z dnia 2 lipca 2004 r., sygn. akt III AUa …/04, odrzuca kasację. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny w R. wyrokiem z dnia 2 lipca 2004 r. (III AUa …/04) oddalił apelację wnioskodawczyni – B. B. od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 11 marca 2004 r. (III U …/03) oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w R. z dnia 10 grudnia 2001 r. odmawiającej wnioskodawczyni prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem wymagającym stałej opieki. W kasacji od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w R. z dnia 2 lipca 2004 r. pełnomocnik wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. „poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego skutkującego oddaleniem apelacji (...) i nie uznaniem prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie przepisów § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników 2 opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki w związku z art. 186 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.” Równocześnie, pełnomocnik wnioskodawczyni oświadczyła: „Rozpoznanie niniejszej kasacji przez Sąd Najwyższy uzasadnione jest tym, iż zaskarżone orzeczenie zdaniem wnioskodawczyni wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na treść sentencji wyroku”, wnosząc o „uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym określonym w art. 3933 k.p.c., w tym – poza przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia – powinna ona zawierać także „przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), które stanowią odrębny element formalny kasacji jako pisma procesowego. Oznacza to w szczególności, że w kasacji należy wykazać (sic!), iż w sprawie, której ona dotyczy, bądź „występuje istotne zagadnienie prawne” (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. – a contrario), bądź „istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie” (art. 393 § 1 pkt. 2 k.p.c. – a contrario), bądź też „zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo” albo „zachodzi nieważność postępowania” (art. 393 § 2 k.p.c.). Wnoszący kasację nie może przy tym ograniczyć się do powtórzenia w jej treści jednego lub kilku ustawowych sformułowań, do którego lub których pragnie nawiązać, jako do „okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji”, lecz obowiązany jest do profesjonalnego prawniczego uzasadnienia wskazanej lub wskazanych „okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji” i to w kontekście okoliczności faktycznych i prawnych tej sprawy, której kasacja ta dotyczy. Nie spełnienie tego wymagania kasacji stanowi tzw. brak istotny kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni zadość wymaganiu formalnemu określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w konsekwencji skutkować musi jej odrzuceniem. Tymczasem w kasacji w niniejszej sprawie ani w jej petitum, ani też w jej uzasadnieniu w ogóle nie zostały 3 przedstawione tak określone okoliczności, które miałyby uzasadniać jej rozpoznanie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 3935 k.p.c. orzekł jak w sentencji.. 4 Teza: Nie przedstawienie w kasacji „okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), a więc nie wskazanie w niej na występujące w sprawie okoliczności, o których mowa jest w art. 393 § 1 pkt. 1 lub pkt. 2 k.p.c. (a contrario) względnie w art. 393 § 2 k.p.c., przesądza o odrzuceniu kasacji (art. 3937 § 2 w związku z art. 3935 k.p.c.).