III UK 42/05

Sygn. akt III UK 42/05 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krystyna Bednarczyk w sprawie z wniosku J. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 marca 2005 r., na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R. z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/04, odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E Wnioskodawca J. G. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 26 października 2004 r. III AUa …/04 w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Kasację oparł na obu podstawach wymienionych w art. 3931 k.p.c. i przedstawił następującą okoliczność uzasadniającą jej rozpoznanie: „w sprawie występuje zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia a budzące wątpliwości rysujące się na tle stanu faktycznego sprawy sprowadzające się do pytania czy osoba prowadząca działalność gospodarczą podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu 2 społecznemu ma prawo do wyłączenia z obowiązku podlegania ubezpieczeniu społecznemu na podstawie zgłoszeń w urzędzie skarbowym przerw czy też zawieszenia prowadzonej działalności w świetle przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i prawa o działalności gospodarczej”. Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. Przedstawiony w kasacji problem nie nosi cech istotnego zagadnienia prawnego, gdyż nie wskazuje się przepisów prawnych, których zastosowanie mogłoby budzić wątpliwości. Wnoszący kasacje powołuje się na dwie ustawy a sformułowanie zagadnienia wskazuje, że chodzi mu o to, aby Sąd Najwyższy znalazł podstawę prawną uzasadniającą jego żądanie. Nie uzasadnia przyjęcia kasacji do rozpoznania przedstawienie zagadnienia bez powołania się na konkretne przepisy prawa. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.