WA 9/15
Izba Wojskowa2015-10-08
Skład orzekający: Wiesław Błuś, Marian Buliński, Jerzy Steckiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek oskarżyciela subsydiarnego o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego, oparty na subiektywnym przekonaniu o możliwości przyszłego wadliwego orzekania, spełnia przesłanki uzasadniające wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek o wyłączenie sędziego musi opierać się na konkretnych okolicznościach wskazujących na uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. Subiektywne przekonanie strony o możliwości przyszłego wadliwego orzekania nie stanowi takiej podstawy. W związku z tym, wniosek nie mógł zostać uwzględniony.Stan faktyczny
Oskarżyciel subsydiarny złożył wniosek o wyłączenie członków składu orzekającego Sądu Najwyższego oraz innych sędziów Izby Wojskowej. Jako podstawę wniosku wskazał możliwość niewłaściwego rozstrzygnięcia sprawy, powołując się na częste uwzględnianie kasacji w Izbie Wojskowej SN i obawę przed wadliwym orzekaniem. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku oskarżyciela subsydiarnego o wyłączenie składu orzekającego i w pozostałym zakresie pozostawić go bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: WA 9/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący) SSN Marian Buliński (sprawozdawca) SSN Jerzy Steckiewicz w przedmiocie wniosku oskarżyciela subsydiarnego ppłk. rez. M. L. z dnia 8 września 2015 r. o wyłączenie członków składu orzekającego sędziów Sądu Najwyższego w sprawie płk. S. W. oskarżonego z art. 231 § 1 k.k. oraz innych sędziów Sądu Najwyższego Izby Wojskowej, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 8 października 2015 r. wniosku oskarżyciela subsydiarnego z dnia 8 września 2015 r. p o s t a n o w i ł wniosku oskarżyciela subsydiarnego o wyłączenie składu orzekającego sędziów Sądu Najwyższego w sprawie oskarżonego płk. S. W. nie uwzględnić, a w pozostałym zakresie wniosek ten pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 marca 2015 r. (So 15/12) płk S. W. został uniewinniony od popełnienia czynu opisanego w zarzucie, tj. od popełnienia czynu określonego w art. 231 § 1 k.k.
2 Apelację od tego wyroku w imieniu oskarżyciela subsydiarnego ppłk. rez. M. L. wniósł jego pełnomocnik. W trakcie rozprawy przed Sądem Najwyższym w przedmiocie wniesionej apelacji oskarżyciel subsydiarny złożył wniosek o wyłączenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, tj. sędziów Sądu Najwyższego Andrzeja Tomczyka, Marka Pietruszyńskiego i Jana Bogdana Rychlickiego, a także innych sędziów Sądu Najwyższego Izby Wojskowej z uwagi na wystąpienie możliwości niewłaściwego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Zdaniem oskarżyciela subsydiarnego wielokrotnie uwzględniane są kasacje od orzeczeń w Izbie Wojskowej Sądu Najwyższego, które orzeka, jako sąd drugiej instancji i istnieje niebezpieczeństwo, że i w tej sprawie może dojść do okoliczności uzasadniających wniesienie kasacji a wnioskujący nie może sobie pozwolić na niebezpieczeństwo wadliwego orzekania w tej sprawie. W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek oskarżyciela subsydiarnego nie podnosi żadnych okoliczności wynikających z art. 41 § 1 k.p.k. (okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie). Dlatego przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziów składu orzekającego nie mógł być uwzględniony. Wniosek o wyłączenie sędziego może być skierowany wobec sędziego wyznaczonego do orzekania w danej sprawie, gdyż okoliczności muszą wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie, zatem wniosek oskarżyciela subsydiarnego w pozostałym zakresie (o wyłączenie innych sędziów Sądu Najwyższego) należało pozostawić bez rozpoznania. Kodeks postępowania karnego przewiduje możliwość składania apelacji a także kasacji przez strony. Ich podstawą mogą być zarówno hipotetyczne jak i rzeczywiste błędy popełnione przy orzekaniu przez sąd. Subiektywne przekonanie strony o możliwości przyszłego wadliwego orzekania w przedmiotowej sprawie nie jest okolicznością uzasadniającą wątpliwość, co do bezstronności sędziego.
3 Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Pouczenie: Na postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Powiązane orzeczenia
- WA 10/13 2013-06-10Czy przekroczenie lub niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego, bez wykazania szkody w interesie publicznym lub prywatnym, wypełnia znamiona przestępstwa z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.?
- IV KK 496/22 2023-10-04Czy działania Komendanta polegające na przeniesieniu funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe, mimo istnienia wakatów na stanowiskach równorzędnych, mogą stanowić przekroczenie uprawnień w rozumieniu art. 231 § 1 k.…
- IV KK 53/22 2022-03-02Czy naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez funkcjonariusza publicznego, nawet jeśli zgodne z utrwaloną w urzędzie praktyką, wypełnia znamiona przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. w sytuacji, gdy funkcjonar…
- WA 1/13 2013-02-07Czy przekroczenie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego, polegające na ingerencji w czynności organów ścigania, może być uznane za działanie na szkodę interesu publicznego w rozumieniu art. 231 § 1 k.k., jeśli nie…
- WA 24/13 2013-10-16Czy naruszenie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych przez funkcjonariusza publicznego, polegające na nieprawidłowym wyborze dostawcy w postępowaniu przetargowym, może być uznane za umyślne, jeśli oskarżony pozosta…
Powołane przepisy
art. 231 § 1 KKart. 41 § 1 KPK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy