WZ 13/13

Izba Wojskowa2013-07-16

Skład orzekający: Edward Matwijów, Marek Pietruszyński, Jerzy Steckiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu sądu odwoławczego jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej jest niedopuszczalne z mocy prawa. Orzeczenia wydane w toku postępowania przez sąd odwoławczy, w tym postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej, nie podlegają zaskarżeniu na podstawie art. 426 § 1 k.p.k.
Stan faktyczny
Po odmowie wszczęcia śledztwa przez Żandarmerię Wojskową, Wojskowy Sąd Okręgowy w P. utrzymał w mocy to postanowienie. Następnie Sąd ten sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim postanowieniu, powołując błędny artykuł Kodeksu postępowania karnego. Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na tę odmowę.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić zażalenia na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. odmawiające przyjęcia środka odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: WZ 13/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński SSN Jerzy Steckiewicz w sprawie por. M. W., sygn. akt […], po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2013 r. zażalenia por. M. W. na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 maja 2013 r. odmawiające przyjęcia tego środka odwoławczego p o s t a n o w i ł zażalenia nie uwzględnić. UZASADNIENIE Starszy Inspektor Dochodzeniowo-Śledczy Oddziału Żandarmerii Wojskowej w S. postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt […], odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie groźby bezprawnej w stosunku do por. M. W. przez ustalonego żołnierza, to jest o czyn z art. 190 § 1 k.k. – z uwagi na to, że czynu nie popełniono. Powyższe orzeczenie zostało zaskarżone przez por. M. W. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. nie uwzględnił zażalenia i zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy. Postanowieniem z dnia 14 maja 2013 r., tenże Sąd, w powołanym wyżej orzeczeniu sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą na pierwszej stronie w 2 22 wierszu od góry w ten sposób, że w miejsce błędnie powołanego art. 438 pkt 9 k.p.k. umieścił art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Na postanowienie to zażalenie wniósł por. M. W. Zarządzeniem z dnia 28 maja 2013 r., Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. odmówił przyjęcia zażalenia na postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej. Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez por. M. W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Pomimo błędnego pouczenia skarżącego o przysługującym mu środku odwoławczym na orzeczenie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. słusznie odmówił przyjęcia zażalenia na orzeczenie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, jako niedopuszczalnego z mocy prawa. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. zarówno w dniu 8 jak i 14 maja 2013 r., w obu przypadkach orzekał jako Sąd odwoławczy, a wydane w toku tego postępowania orzeczenia nie podlegały zaskarżeniu (art. 426 § 1 k.p.k.). Argumentacja skarżącego zawarta w jego zażaleniu, w żadnej mierze nie podważa prawidłowej decyzji Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Z tych też względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 190 § 1 KKart. 438 pkt 9 KPKart. 439 § 1 pkt 9 KPKart. 426 § 1 KPK§ 1§ 1 pkt 9

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy