WZ 20/01

POSTANOWIENIE Z DNIA 26 KWIETNIA 2001 R. ( WZ 20/01 ) Rozstrzygając o kosztach procesu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego z tytułu ustanowionego przez niego pełnomocnika, sąd nie jest upoważniony do obniżenia opłaty określonej w umowie zawartej pomiędzy adwokatem a klientem, jeżeli ustalona opłata nie przekracza czterokrotnej minimalnej stawki dla danej czynności, o której mowa w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze zm. ). Przewodniczący : Sędzia SN płk E. Matwijów ( sprawozdawca ) Sędziowie SN : płk M. Buliński, ppłk J. Dołhy Sąd Najwyższy Wojskowa w sprawie Mariusza T., oskarżonego o popełnienie przestępstwa określonego w art. 189 § 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2001 r. zażalenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na postanowienie sądu zawarte w wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 stycznia 2001 r., w przedmiocie zasądzenia poniesionych wydatków, po zapoznaniu się z pisemnym wnioskiem prokuratora z m i e n i ł zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej zasądzonych kosztów procesu w ten sposób, że zasądza od Mariusza T. i Grzegorza A. na rzecz oskarżyciela posiłkowego Ariela K. po 700 złotych ( siedemset ) tytułem poniesionych kosztów procesu związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie. 2 U z a s a d n i e n i e Ustanowiony przez oskarżyciela posiłkowego Ariela K. pełnomocnik adw. Grzegorz K. przed zamknięciem przewodu sądowego złożył zestawienie kosztów na kwotę 1400 złotych i wniósł o ich zasądzenie. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2001 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. zasądził „ od obu oskarżonych kwotę 500 złotych na rzecz adw. Grzegorza K. tytułem reprezentowania przed sądem oskarżyciela posiłkowego ”. Na to rozstrzygnięcie zażalenie wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego kwestionując wysokość zasądzonej kwoty. Sąd Najwyższy zważył, co następuje : Rozstrzygając o kosztach procesu, które poniósł oskarżyciel posiłkowy, sąd pierwszej instancji uczynił to z naruszeniem nie tylko obowiązujących przepisów powołanego przez autora zażalenia rozporządzenia, ale również wbrew obowiązującym przepisom procedury karnej. Jak wynika z zestawienia kosztów, które przed zamknięciem przewodu sądowego przedłożył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, poniesione przez tego ostatniego wydatki z tytułu ustanowienia pełnomocnika wynosiły 1400 złotych, a zatem zgodnie z § 3 ust. 1 i § 16 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze zm. ) nie przekraczały czterokrotnej minimalnej stawki i w związku z tym wymieniona w tym zestawieniu kwota stanowiła podstawę zasądzenia kosztów, które poniósł oskarżyciel posiłkowy z tytułu ustanowienia pełnomocnika. Rozstrzygając o kosztach procesu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego z tytułu ustanowionego przez niego pełnomocnika sąd nie jest upoważniony do obniżenia opłaty określonej w umowie zawartej pomiędzy adwokatem a klientem, jeżeli ustalona opłata nie przekracza czterokrotnej 3 minimalnej stawki dla danej czynności, o której mowa w cytowanym wyżej rozporządzeniu. Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji o kosztach procesu poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego nie tylko błędnie określa jego wysokość, ale wydane zostało z obrazą art. 626 § 1 i 633 k.p.k. Wydatki z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika poniósł oskarżyciel posiłkowy, a więc na jego rzecz należało zasądzić zwrot kosztów procesu z tego tytułu. W sprawie niniejszej występowało dwóch oskarżonych, a zatem zgodnie z art. 633 k.p.k. należało precyzyjnie określić koszty procesu przypadające od każdego z oskarżonych. Z przytoczonych wyżej powodów, w uwzględnieniu zażalenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, zaskarżone postanowienie w części dotyczącej kosztów należnych oskarżycielowi posiłkowemu należało zmienić i zasądzić od każdego z oskarżonych na rzecz Ariela K. po 700 złotych.