WZ 24/06

Izba Wojskowa2006-06-12

Skład orzekający: Edward Matwijów, Jan Bogdan, Zygmunt Stefaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy tymczasowe aresztowanie jako środek zapobiegawczy jest uzasadnione, gdy podejrzany częściowo przyznał się do zarzucanych czynów i powołuje się na pogorszenie sytuacji materialnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, uznając, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów. Pomimo częściowego przyznania się do winy i powoływania się na trudną sytuację materialną, sąd uznał, że nadal istnieją przesłanki do zastosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i dowodów, zwłaszcza gdy zarzucane przestępstwa zagrożone są karą pozbawienia wolności z wysoką dolną granicą.
Stan faktyczny
Mjr rez. A. W. został podejrzany o popełnienie przestępstw z art. 228 § 3 k.k. i art. 271 § 3 k.k. Wojskowy Sąd Okręgowy zastosował wobec niego tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy, uzasadniając to obawą utrudniania postępowania i koniecznością przeprowadzenia dalszych czynności. Podejrzany złożył zażalenie, domagając się uchylenia aresztu i zastosowania środka nieizolacyjnego, wskazując na częściowe przyznanie się do winy i pogorszenie sytuacji materialnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: WZ 24/06 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Bogdan Rychlicki SSN Zygmunt Stefaniak Protokolant Ewa Śliwa przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej płk. Sławomira Gorzkiewicza w sprawie mjr. rez. A. W. oskarżonego z art. 228 § 3 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 12 czerwca 2006r. zażalenia mjr. rez. A. W. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 maja 2006r., sygn. akt: Ta …/06, po wysłuchaniu wniosku Prokuratora postanowił: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Mjr. rez. A. W. jest podejrzany o popełnienie przestępstw z art. 228 § 3 k.k. – trzykrotnie oraz z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. – siedmiokrotnie. 2 W związku z toczącym się postępowaniem karnym o popełnienie wyżej wymienionych przestępstw, Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 17 maja 2006r. zastosował wobec podejrzanego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy, to jest do dnia 16 sierpnia 2006r. Zastosowanie tego rodzaju środka zapobiegawczego sąd ten uzasadnił uzasadnioną obawę, że podejrzany będzie utrudniał postępowanie karne, w toku którego zachodzi konieczność przeprowadzenie jeszcze wielu czynności procesowych. Potrzebę zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania uzasadnia także to, że występki zarzucane oskarżonemu są zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat. Zażalenie na to postanowienie złożył mjr. rez. A. W., który domagał się jego uchylenia i zastosowania środka zapobiegawczego o charakterze nieizolacyjnym. W uzasadnieniu zażalenia, skarżący podniósł, iż z uwagi na fakt częściowego przyznania do zarzucanych mu czynów stosowanie wobec niego najsurowszego środka zapobiegawczego jakim jest tymczasowe aresztowanie należy uznać za krzywdzące. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza dotychczas zgromadzonego w postępowaniu przygotowawczym materiału dowodowego, a w szczególności zeznań pob. […], wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że mjr. rez. A. W. popełnił zarzucane mu czyny, co uzasadniało zastosowanie środka zapobiegawczego w celu prawidłowego zabezpieczenia postępowania. (art. 249 § 1 k.p.k.) W celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a przede wszystkim zabezpieczenia dowodów , sąd pierwszej instancji miał podstawy do zastosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Nadal aktualne są wszystkie przesłanki, które legły u podstaw zastosowania tego środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym. Okoliczności na które powołuje się autor zażalenia, a dotyczące pogorszenia się jego sytuacji materialnej są niewątpliwie ważkie dla podejrzanego. 3 Nie mogą one jednak na obecnym etapie postępowania karnego skutkować zastosowanie środka zapobiegawczego o charakterze nieizolacyjnym, o co postulował skarżący.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 228 § 3 KKart. 228 § 3 KKart. 271 § 3 KKart. 271 § 1 KKart. 249 § 1 KPK§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy