WZ 31/13

Sygn. akt: WZ 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Przewodniczący: Sędzia SN Wiesław Błuś (sprawozdawca) Sędziowie SN: Marian Buliński Andrzej Tomczyk po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej, na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2014 r., zażalenia A. P. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 2013 r., pozostawiające bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 3 grudnia 1974 r., sygn. akt: Sg. […], p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 3 grudnia 1974 r., wydanym w sprawie o sygnaturze Sg. […], A. P. został skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności za występek określony w art. 188 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz.U. Nr 44, poz. 220 ze zm.). 2 W dniu 29 lipca 2012 r., do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. wpłynął - podpisany przez radcę prawnego J. N. - wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego tym wyrokiem. Postanowieniem z dnia 11 września 2012 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. nie uwzględnił przedmiotowego wniosku, uznając go za niezasadny i stwierdzając, że w niniejszej sprawie brak jest ustawowych przesłanek do wznowienia postępowania. W dalszym toku postępowania do akt sprawy w dniu 6 maja 2013 r. wpłynął wniosek o wznowienie postępowania karnego, podpisany przez adwokata. Wniosek ten postanowieniem z dnia 11 października 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. pozostawił bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd ten m.in. podniósł, że wskutek merytorycznego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od radcy prawnego, rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez adwokata nie jest możliwe ze względu na zaistnienie przeszkody procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (res iudicata). Postanowienie to zaskarżył w drodze zażalenia A. P. i wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. nie mogło się ostać. W dniu 17 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy, wskutek kasacji wywiedzionej przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego, uchylił bowiem postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 września 2012 r. i wniosek radcy prawnego o wznowienie postępowania karnego, jako pochodzący od osoby nieuprawnionej, pozostawił bez rozpoznania. W tej sytuacji przesłanka powagi rzeczy osądzonej, na której zaistnienie powołał się Wojskowy Sąd Okręgowy w W. w postanowieniu z dnia 11 października 2013 r., bezsprzecznie przestała istnieć. Nie ma więc przeszkód, by wniosek z dnia 6 maja 2013 r. o wznowienie postępowania karnego w sprawie A. P. został rozpoznany. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw