K 4/18

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2020-01-21

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności przepisów ustawy z Konstytucją po zakończeniu kadencji Sejmu, na której wniosek został złożony?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny umarza postępowanie na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdy wniosek o zbadanie zgodności przepisów został złożony przez grupę posłów, a w trakcie trwania postępowania następuje zakończenie kadencji Sejmu i Senatu, w których wniosek ten został zgłoszony. Przesłanka ta ma charakter bezwzględny i nie zależy od merytorycznego rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Grupa posłów VIII kadencji Sejmu wniosła do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności wybranych przepisów nowelizujących Prawo łowieckie oraz ustawę o broni i amunicji z Konstytucją RP oraz Konwencją UNESCO. W trakcie trwania postępowania, w dniu 11 listopada 2019 r., wygasły mandaty posłów VIII kadencji w związku z zwołaniem Sejmu IX kadencji. Marszałek Sejmu, Prokurator Generalny oraz RPO zajęli stanowiska w sprawie, w tym wnioski o umorzenie postępowania lub stwierdzenie niezgodności z Konstytucją.
Rozstrzygnięcie
umorzenie postępowania

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 30 stycznia 2020 r. Pozycja 5 POSTANOWIENIE z dnia 21 stycznia 2020 r. Sygn. akt K 4/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz – przewodniczący Krystyna Pawłowicz – sprawozdawca Julia Przyłębska Michał Warciński Andrzej Zielonacki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2020 r., wniosku grupy po-słów o zbadanie zgodności: 1) art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo łowiec-kie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 651) w zakresie, w jakim no-welizuje art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo ło-wieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295, ze zm.), z art. 9 oraz art. 91 ust. 2 Kon-stytucji w związku z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, sporządzonej w Paryżu dnia 17 października 2003 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 172, poz. 1018), 2) art. 1 pkt 11 ustawy z 22 marca 2018 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nowelizuje art. 32a ustawy z 13 października 1995 r. powołanej w punkcie 1, z art. 17 Konstytucji, 3) art. 1 pkt 12 ustawy z 22 marca 2018 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nowelizuje art. 33 ustawy z 13 października 1995 r. powołanej w punkcie 1, z art. 58 w związku z art. 2 Konstytucji, 4) art. 1 pkt 19 ustawy z 22 marca 2018 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim dodaje art. 42aa pkt 15 do ustawy z 13 października 1995 r. powoła-nej w punkcie 1, z art. 48 i z art. 72 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 oraz art. 47 Konstytucji, 5) art. 1 pkt 22 ustawy z 22 marca 2018 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nowelizuje art. 46 ustawy z 13 października 1995 r. powołanej w punkcie 1, z art. 167 Konstytucji, 6) art. 4 ustawy z 22 marca 2018 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nowelizuje art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839, ze zm.), z art. 31 ust. 1, art. 32 oraz art. 47 Kon-stytucji, „a także w zakresie błędów postępowania legislacyjnego” z art. 7, art. 118 ust. 1, art. 119 oraz art. 121 Konstytucji, OTK ZU A/2020 K 4/18 poz. 5 2 p o s t a n a w i a: na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393) umorzyć postępowanie. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE I 1. Grupa posłów na Sejm VIII kadencji, 21 maja 2018 r. wniosła do Trybunału Kon-stytucyjnego wniosek o zbadania zgodności, wskazanych w komparycji niniejszego postano-wienia, przepisów ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo łowieckie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 651; dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.). Na mocy zakwestionowanych przepisów dokonano zmian w ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295, ze zm.; dalej: u.p.ł.) oraz w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839, ze zm.; dalej: u.b.a.). 2. Marszałek Sejmu, w piśmie z 17 października 2019 r., w imieniu Sejmu przedłożył wyjaśnienia w sprawie wniosku grupy posłów i wniósł o stwierdzenie, że: 1) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim zakazem płoszenia, chwytania, prze-trzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny obejmuje szkolenia ptaków łowczych organizo-wane przez Polski Związek Łowiecki, jest zgodny z art. 9 Konstytucji w związku z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, sporządzonej w Paryżu dnia 17 października 2003 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 172, poz. 1018; da-lej: Konwencja UNESCO), 2) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim zakazem płoszenia, chwytania, prze-trzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny obejmuje sprawdziany pracy oraz szkolenia psów myśliwskich organizowane przez Polski Związek Łowiecki, nie jest niezgodny z art. 9 Konstytucji w związku z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO, 3) art. 32a u.p.ł. nie jest niezgodny z art. 17 Konstytucji, 4) art. 33 ust. 2a - 2d u.p.ł. w zakresie, w jakim określa zasady odpowiedzialności Pol-skiego Związku Łowieckiego za zobowiązania koła łowieckiego, nie jest niezgodny z art. 58 w związku z art. 2 Konstytucji, 5) art. 42aa pkt 15 u.p.ł. jest zgodny z art. 48 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji i nie jest niezgodny z art. 72 ust. 3 Konstytucji, 6) art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. jest niezgodny z art. 7, art. 118 ust. 1, art. 119 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji przez to, że zakres uchwalonej przez Senat poprawki wykroczył poza materię ustawy uchwalonej przez Sejm. Ponadto Marszałek Sejmu wniósł o umorzenie postępowania: – w zakresie badania zgodności art. 46 u.p.ł., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 22 ustawy zmieniającej z 2018 r., na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p.TK), ze względu na utratę mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu; – w pozostałym zakresie, na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK, ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. OTK ZU A/2020 K 4/18 poz. 5 3 3. Prokurator Generalny w piśmie z 22 lutego 2019 r. zajął stanowisko, że: 1) art. 42aa pkt 15 u.p.ł., dodany przez art. 1 pkt 19 ustawy zmieniającej z 2018 r., jest zgodny z art. 48 i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 72 ust. 3 Konstytucji, 2) art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. jest niezgodny z art. 121 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 w związku z art. 119 ust. 1 w związku z art. 7 Konstytucji, 3) w zakresie zarzutu niezgodności art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. z art. 32 oraz art. 47 Konstytucji postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK – wobec zbędności wydania wyroku, 4) w pozostałym zakresie postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK – wobec niedopuszczalności wydania wyroku. Jednocześnie Prokurator Generalny wniósł o orzeczenie, na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji, utraty mocy obowiązującej art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Rzecznik Praw Obywatelskich, w piśmie z 25 czerwca 2018 r. zgłosił swój udział w postępowaniu i zajął stanowisko, że: 1) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim pomija sprawdziany pracy psów my-śliwskich, a także szkolenia ptaków łowczych i psów myśliwskich, organizowane przez Pol-ski Związek Łowiecki, jest niezgodny z art. 6 ust. 1 i art. 73 Konstytucji oraz art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO, 2) art. 32a ust. 2 i 5-6 u.p.ł. jest niezgodny z art. 17 ust. 2 w związku z art. 58 ust. 1 Konstytucji. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Niniejsze postępowanie zostało zainicjowane przez grupę posłów VIII kadencji Sejmu. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postę-powania „w przypadku zakończenia kadencji Sejmu i Senatu, w niezakończonych sprawach wszczętych na podstawie wniosku grupy posłów albo grupy senatorów, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji”. Kadencje Sejmu i Senatu rozpoczynają się z dniem zebrania się Sejmu na pierwsze posiedzenie i trwają do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Sejmu następnej kadencji (zob. art. 98 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji). 2. Na mocy postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie zwołania pierwszego posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. poz. 1056), pierwsze posiedzenie Sejmu wybranego 13 października 2019 r. zostało zwołane na 12 listopada 2019 r. W związku z tym mandaty posłów VIII kadencji wygasły 11 listopada 2019 r., tj. w dniu poprzedzającym dzień pierwszego posiedzenia Sejmu IX kadencji. Wobec powyższego zaistniała przesłanka umorzenia postępowania na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Powołane przepisy

art. 9 Konstytucji RPart. 91 ust. 2 Konstytucji RPart. 11 Konwencji UNESCOart. 13 Konwencji UNESCOart. 17 Konstytucji RPart. 58 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RPart. 48 Konstytucji RPart. 72 ust. 3 Konstytucji RPart. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 32 Konstytucji RPart. 47 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło