K 6/16
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2019-11-19
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie kontroli konstytucyjnej przepisów ustawy o służbie cywilnej na skutek cofnięcia wniosku przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz zakończenia kadencji Sejmu VIII kadencji, przy jednoczesnym braku ważnego pełnomocnictwa do wycofania wniosku przez przedstawicieli grupy posłów?Ratio decidendi
Trybunał umorzył postępowanie w całości. W zakresie wniosku RPO umorzenie nastąpiło na skutek jego cofnięcia przed rozpoczęciem rozprawy, co jest realizacją zasady dyspozycyjności. W zakresie wniosku grupy posłów umorzenie nastąpiło z urzędu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK, ponieważ wniosek został złożony przez Sejm VIII kadencji, która zakończyła kadencję przed wydaniem orzeczenia. Próba wycofania wniosku przez przedstawicieli posłów została uznana za bezskuteczną ze względu na brak odpowiedniego pełnomocnictwa.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła kontroli konstytucyjnej przepisów ustawy z dnia 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw. Postępowanie wszczęto na podstawie wniosków grupy posłów na Sejm VIII kadencji oraz Rzecznika Praw Obywatelskich. W toku postępowania RPO wycofał swój wniosek. Przedstawiciele grupy posłów złożyli pismo o wycofaniu wniosku, jednak nie dołączyli wymaganego pełnomocnictwa. W międzyczasie zakończyła się kadencja Sejmu VIII kadencji.Rozstrzygnięcie
umorzenie postępowaniaPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 21 listopada 2019 r. Pozycja 59 POSTANOWIENIE z dnia 19 listopada 2019 r. Sygn. akt K 6/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mariusz Muszyński – przewodniczący Zbigniew Jędrzejewski Justyn Piskorski Piotr Pszczółkowski – sprawozdawca Wojciech Sych, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2019 r., połączonych wnio-sków: 1) grupy posłów o zbadanie zgodności: a) art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 34) w zakresie, w jakim zmienia art. 11 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służ-bie cywilnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1111, ze zm.), a w razie gdyby ustawa o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw weszła w życie przed dniem orzekania przez Trybunał – art. 11 ust. 1 pkt 9 ustawy o służbie cywilnej, z art. 2 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, b) art. 1 pkt 12 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw, a w razie gdyby ustawa ta weszła w życie przed dniem orzeka-nia przez Trybunał – art. 53 ustawy o służbie cywilnej, z art. 2 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, c) art. 1 pkt 13 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw, a w razie gdyby ustawa ta weszła w życie przed dniem orzeka-nia przez Trybunał – art. 53a ustawy o służbie cywilnej, z art. 2, art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 153 ust. 1 Konstytucji, d) art. 2 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw, a w razie gdyby ustawa ta weszła w życie przed dniem orzekania przez Trybunał – art. 33c ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 812, ze zm.), z art. 2 Konstytucji, e) art. 6 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw z art. 2 Konstytucji; 2) Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności: a) art. 1 pkt 14 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw w zakresie, w jakim uchyla art. 54 ust. 1 ustawy o służbie cy-wilnej, z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji,
OTK ZU A/2019 K 6/16 poz. 59 2 b) art. 53a ustawy o służbie cywilnej, dodanego przez art. 1 pkt 13 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw, z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, c) art. 6 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw, z zasadą zaufania obywateli do państwa i prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji, a także z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, postanawia: na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organiza-cji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 oraz z 2019 r. poz. 125) umorzyć postępowanie. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE I 1. We wniosku z 22 stycznia 2016 r. grupa posłów na Sejm VIII kadencji (dalej: grupa posłów) wniosła o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że: 1) art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 34; dalej: ustawa zmieniająca u.s.c.) w zakresie, w jakim zmienia art. 11 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1111, ze zm.; dalej: u.s.c.), a w razie gdyby ustawa zmieniają-ca u.s.c. weszła w życie przed dniem orzekania przez Trybunał – art. 11 ust. 1 pkt 9 u.s.c., jest niezgodny z art. 2 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 2) art. 1 pkt 12 ustawy zmieniającej u.s.c., a w razie gdyby ustawa zmieniająca u.s.c. weszła w życie przed dniem orzekania przez Trybunał – art. 53 u.s.c., jest niezgodny z art. 2 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 3) art. 1 pkt 13 ustawy zmieniającej u.s.c., a w razie gdyby ustawa zmieniająca u.s.c. weszła w życie przed dniem orzekania przez Trybunał – art. 53a u.s.c., jest niezgodny z art. 2, art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 4) art. 2 ustawy zmieniającej u.s.c., a w razie gdyby ustawa zmieniająca u.s.c. weszła w życie przed dniem orzekania przez Trybunał – art. 33c ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 812, ze zm.; dalej: u.d.a.r.), jest nie-zgodny z art. 2 Konstytucji, 5) art. 6 ustawy zmieniającej u.s.c. jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. 2. We wniosku z 1 lutego 2016 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik) wniósł o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że: 1) art. 1 pkt 14 ustawy zmieniającej u.s.c. w zakresie, w jakim uchyla art. 54 ust. 1 u.s.c., jest niezgodny z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 2) art. 53a u.s.c., dodany przez art. 1 pkt 13 ustawy zmieniającej u.s.c., jest niezgodny z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 3) art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej u.s.c., jest niezgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji, a także z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konsty-tucji.
OTK ZU A/2019 K 6/16 poz. 59 3 3. Na mocy zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 5 kwietnia 2016 r. wniosek grupy posłów z 22 stycznia 2016 r. oraz wniosek Rzecznika z 1 lutego 2016 r. zosta-ły skierowane do łącznego ich rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny. 4. W piśmie z 30 maja 2016 r. Rzecznik zajął stanowisko w sprawie wniosku grupy posłów z 22 stycznia 2016 r. w zakresie nieobjętym wnioskiem Rzecznika z 1 lutego 2016 r. Wniósł o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że: 1) art. 11 ust. 1 pkt 9 u.s.c. jest niezgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji, 2) art. 1 pkt 12 lit. b ustawy zmieniającej u.s.c., uchylający art. 53 pkt 4 i 5 u.s.c., jest niezgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji, 3) art. 33c u.d.a.r. jest niezgodny z zasadą poprawnej legislacji oraz z zasadą zaufania obywateli do państwa i prawa wynikającymi z art. 2 Konstytucji. 5. W piśmie z 14 listopada 2017 r. Prokurator Generalny przedstawił stanowisko w sprawie, jednocześnie wnosząc o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że: 1) art. 1 pkt 14 ustawy zmieniającej u.s.c. w zakresie, w jakim uchyla art. 54 ust. 1 u.s.c., jest zgodny z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 2) art. 53a ust. 1-5 u.s.c. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 13 ustawy zmieniającej u.s.c. w zakresie, w jakim nie określa kryteriów wyboru kandydatów powoływanych na wyż-sze stanowiska w służbie cywilnej, jest zgodny z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji, 3) art. 11 ust. 1 pkt 9 u.s.c. jest zgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji, 4) art. 53 ust. 1 u.s.c. w zakresie, w jakim pomija wymóg odpowiedniego stażu pracy dla osób ubiegających się o wyższe stanowiska w służbie cywilnej, jest zgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji. Ponadto Prokurator Generalny wniósł o umorzenie postępowania: 1) w zakresie art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej u.s.c. ze względu na utratę mocy obo-wiązującej zaskarżonego przepisu przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał, 2) w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. 6. Na mocy zarządzenia przewodniczącego składu orzekającego z 3 lipca 2019 r. ter-min rozprawy został wyznaczony na 19 września 2019 r., godz. 10:00. 7. W piśmie z 30 sierpnia 2019 r. Marszałek Sejmu, działając w imieniu Sejmu, przed-stawił stanowisko w sprawie i wniósł o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że: 1) art. 11 ust. 1 pkt 9 u.s.c. jest zgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji, 2) art. 53a ust. 1-5 u.s.c. jest zgodny z art. 60 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 153 ust. 1 Konstytucji. Ponadto Marszałek Sejmu wniósł o umorzenie postępowania: 1) w zakresie art. 1 pkt 14 i art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej u.s.c. ze względu na utra-tę mocy obowiązującej zaskarżonych przepisów, 2) w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. 8. W piśmie z 2 września 2019 r. Rzecznik wycofał swój wniosek z 1 lutego 2016 r. oraz wniósł o umorzenie postępowania w tym zakresie. 9. W piśmie z 12 września 2019 r. Prokurator Generalny zmodyfikował swoje stano-wisko w sprawie oraz wniósł o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że: 1) art. 53a ust. 1-5 u.s.c. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 13 ustawy zmieniającej u.s.c. w zakresie, w jakim nie określa kryteriów wyboru kandydatów powoływanych na wyż-sze stanowiska w służbie cywilnej, jest zgodny z art. 60 i art. 153 ust. 1 Konstytucji,
OTK ZU A/2019 K 6/16 poz. 59 4 2) art. 11 ust. 1 pkt 9 u.s.c. jest zgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji, 3) art. 53 ust. 1 u.s.c. w zakresie, w jakim pomija wymóg odpowiedniego stażu pracy dla osób ubiegających się o wyższe stanowiska w służbie cywilnej, jest zgodny z art. 153 ust. 1 Konstytucji. Ponadto Prokurator Generalny wniósł o umorzenie postępowania: 1) w zakresie wniosku Rzecznika z 1 lutego 2016 r. ze względu na cofnięcie wniosku, 2) w zakresie art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej u.s.c. ze względu na utratę mocy obo-wiązującej zaskarżonego przepisu przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, 3) w pozostałym zakresie ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia. 10. 19 września 2019 r. – przed rozprawą – przedstawiciele grupy posłów złożyli w biurze podawczym Trybunału pismo, w którym poinformowali, że – działając w imieniu wnioskodawcy – wycofują wniosek grupy posłów na Sejm VIII kadencji z 22 stycznia 2016 r. oraz wnoszą o umorzenie postępowania w tym zakresie. 11. Na mocy zarządzenia z 25 września 2019 r. przewodniczący składu orzekającego wezwał do usunięcia – w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem uznania pisma procesowego za bezskuteczne – braków formalnym pisma z 19 września 2019 r. przez – alternatywnie – wykazanie uprawnienia dla przedstawicieli grupy posłów, z którego wynikałoby prawo do wycofania wniosku w imieniu grupy posłów, udzielonego przez uprawniony podmiot (tj. grupę co najmniej 50 posłów, tych samym którzy poparli wniosek z 22 stycznia 2016 r.), albo przedstawienie listy z podpisami posłów popierających pismo przedstawicieli grupy posłów z 19 września 2019 r. o wycofaniu wniosku (w liczbie co najmniej 50 posłów, którzy poparli wniosek). Posłowie-wnioskodawcy nie uzupełnili jednakże wskazanych braków formalnych pi-sma z 19 września 2019 r. 12. Na mocy postanowienia z 5 listopada 2019 r. w sprawie zwołania pierwszego po-siedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. poz. 1056) Prezydent zwołał na 12 listopa-da 2019 r. pierwsze posiedzenie Sejmu wybranego 13 października 2019 r. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Przedmiotem rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny w niniejszym postępowa-niu były dwa – połączone w celu ich łącznego rozpoznania przez Trybunał – wnioski doty-czące, w szczególności, zmian w zakresie reguł powoływania Szefa Służby Cywilnej i obsa-dzania wyższych stanowisk w służbie cywilnej, wynikających z ustawy z dnia 30 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 34). Postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem grupy posłów na Sejm VIII kadencji (dalej: posłowie-wnioskodawcy) z 22 stycznia 2016 r. oraz wnioskiem Rzecznika Praw Oby-watelskich z 1 lutego 2016 r., złożonymi na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji. 2. W piśmie z 2 września 2019 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wycofał swój wnio-sek z 1 lutego 2016 r. oraz wniósł o umorzenie postępowania w tym zakresie. 2.1. Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej:
OTK ZU A/2019 K 6/16 poz. 59 5 u.o.t.p.TK), do rozpoczęcia rozprawy wnioskodawca może wycofać wniosek. Natomiast, sto-sownie do art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje posta-nowienie o umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia wniosku, pytania prawnego albo skargi konstytucyjnej. W orzecznictwie Trybunał przyjmuje konsekwentnie, że „prawo do wycofania wnio-sku, pytania prawnego lub skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania podmiotu mającego kompetencję do wszczęcia postępowania i jest jednym z przejawów zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym” (postanowienie z 21 lutego 2018 r., sygn. K 15/15, OTK ZU A/2018, poz. 8; zob. także postanowienie z 13 grudnia 2018 r., sygn. K 19/16, OTK ZU A/2018, poz. 78). 2.2. Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał – działając na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK – postanowił umorzyć postępowanie w zakresie wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z 1 lutego 2016 r. 3. W piśmie z 19 września 2019 r. przedstawiciele posłów-wnioskodawców poinfor-mowali Trybunał, że – działając w imieniu posłów-wnioskodawców – wycofują wniosek z 22 stycznia 2016 r. oraz wnoszą o umorzenie postępowania w tym zakresie. 3.1. Zgodnie z art. 43 ust. 1 u.o.t.p.TK, uczestnik postępowania działa przed Trybuna-łem osobiście, przez umocowanego przedstawiciela lub pełnomocnika. Przepis ten ma charak-ter ogólny i dotyczy również tych sytuacji, w których podmiotem inicjującym postępowanie przed Trybunałem miałaby być grupa posłów. W myśl art. 43 ust. 4 zdanie pierwsze u.o.t.p.TK, przedstawicielem grupy posłów mogą być posłowie. Na podstawie akt niniejszej sprawy Trybunał ustalił, że przedstawiciele posłów-wnioskodawców zostali przez nich umocowani do „reprezentowania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym z prawem modyfikowania wniosku oraz udzielania dalszych pełnomocnictw” (wniosek z 22 stycznia 2016 r., s. 2). Jednakże umocowanie to nie obejmo-wało prawa do wycofania wniosku, o którym mowa w art. 56 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK. Przed-stawiciele posłów-wnioskodawców nie wykazali również, że posiadają umocowanie do doko-nania takiej czynności procesowej, gdy składali pismo z 19 września 2019 r., informujące Trybunał o wycofaniu wniosku z 22 stycznia 2016 r. Do ww. pisma nie zostały bowiem załą-czone ani osobne pełnomocnictwo do wycofania wniosku, podpisane przez co najmniej 50 posłów-wnioskodawców, ani lista z podpisami posłów-wnioskodawców, którzy cofają swoje poparcie dla wniosku. Na mocy zarządzenia z 25 września 2019 r. przewodniczący składu orzekającego we-zwał przedstawicieli posłów-wnioskodawców do usunięcia – w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem uznania pisma procesowego za bezskuteczne – wskaza-nych braków formalnych pisma z 19 września 2019 r. Braki formalne nie zostały jednak uzu-pełnione. W tych okolicznościach Trybunał uznał pismo procesowe przedstawicieli posłów-wnioskodawców z 19 września 2019 r. o wycofaniu wniosku z 22 stycznia 2016 r. za bezsku-teczne. 3.2. Jednocześnie Trybunał, działając z urzędu, uwzględnił, że 12 listopada 2019 r. – zgodnie z postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 5 listopada 2019 r. w sprawie zwołania pierwszego posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. poz. 1056) – odbyło się pierwsze posiedzenie Sejmu IX kadencji wybranego 13 października 2019 r.
OTK ZU A/2019 K 6/16 poz. 59 6 Stosownie do art. 98 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji, kadencja Sejmu rozpoczyna się z dniem zebrania się Sejmu na pierwsze posiedzenie i trwa do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Sejmu następnej kadencji. Tym samym VIII kadencja Sejmu zakończyła się 11 listopada 2019 r. Zgodnie z kolei z art. 59 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK, w wypadku zakończenia kadencji Sejmu w niezakończonych sprawach wszczętych na podstawie wniosku grupy posłów, o któ-rym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji, Trybunał Konstytucyjny, na posiedzeniu nie-jawnym, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przepis ten miał zastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy wobec zakończenia VIII kadencji Sejmu 11 listopada 2019 r. Z tego powodu Trybunał – działając na podstawie 59 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK – posta-nowił umorzyć postępowanie także w zakresie wniosku grupy posłów na Sejm VIII kadencji z 22 stycznia 2016 r. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.
Powołane przepisy
art. 2 Konstytucjiart. 31 ust. 3 Konstytucjiart. 60 Konstytucjiart. 153 ust. 1 Konstytucji
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło