P 13/21

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 25 maja 2023 r. Pozycja 51 POSTANOWIENIE z dnia 17 maja 2023 r. Sygn. akt P 13/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski – przewodniczący Zbigniew Jędrzejewski Krystyna Pawłowicz Jarosław Wyrembak – sprawozdawca Andrzej Zielonacki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 maja 2023 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach, czy: 1) art. 15 zzs1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiąza-niach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzy-sowych (Dz. U. poz. 1842, ze zm.) w brzmieniu nadanym na mocy art. 4 usta-wy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywil-nego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090) jest zgodny z art. 182 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 15 zzs1 ustawy z 2 marca 2020 r. powołanej w punkcie 1 w brzmieniu na-danym na mocy art. 4 ustawy z 28 maja 2021 r. powołanej w punkcie 1 jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 3) art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2 marca 2020 r. powołanej w punkcie 1 w brzmieniu nadanym na mocy art. 4 ustawy z 28 maja 2021 r. powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim ogranicza w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich prawo do roz-poznania sprawy w składzie z udziałem dwóch ławników, jest zgodny z art. 31 ust. 3 oraz z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. OTK ZU A/2023 P 13/21 poz. 51 2 UZASADNIENIE I 1. Na podstawie postanowienia z 7 września 2021 r., sygn. akt VII P 892/20, Sąd Re-jonowy Katowice-Zachód w Katowicach VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym przytoczonym w kompary-cji. 2. Pismem z 3 grudnia 2021 r. (znak: VII.510.109.2021.PKR) Rzecznik Praw Obywa-telskich poinformował o przystąpieniu do postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz przedstawił stanowisko w sprawie wnosząc o stwierdzenie, że art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842, ze zm.; dalej: ustawa o COVID-19) w brzmie-niu nadanym na mocy art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090) w zakresie, w ja-kim ogranicza w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich prawo do rozpoznania spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy w składzie z udziałem ławników, jest niezgodny z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 182 Konstytucji. Rzecznik wniósł jednocześnie o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), z uwagi na niedopuszczalność wydania wyroku. 3. Pismem z 30 sierpnia 2022 r. (znak: 1001-8.TK.43.2021) Prokurator Generalny zajął stanowisko w sprawie wnosząc o stwierdzenie, że art. 15 zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy o COVID-19 w zakresie, w jakim wyłącza ze składu orzekającego sądu pierwszej instancji ławników, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 182 Konstytucji. Prokurator Generalny wniósł jednocześnie o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK z uwagi na niedopuszczalność wydania orzeczenia. 4. 28 kwietnia 2023 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego odpis postanowienia sądu pytającego z 13 kwietnia 2023 r. o cofnięciu pytania prawnego. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i try-bie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) do rozpoczęcia rozprawy sąd pytający może wycofać przedłożone Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne. Art. 56 ust. 3 u.o.t.p.TK stanowi zaś, że w wypadku rozpo-znawania sprawy na posiedzeniu niejawnym, cofnięcie m.in. pytania prawnego może nastąpić najpóźniej w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym. 2. Na gruncie stanowiących odpowiedniki art. 56 ust. 2 i 3 u.o.t.p.TK: art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze OTK ZU A/2023 P 13/21 poz. 51 3 zm.), art. 49 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 293) oraz art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyj-nym (Dz. U. poz. 1157), orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje, że prawo do cofnięcia wniosku, pytania prawnego czy skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania – odpowiednio – wnioskodawcy, sądu pytające-go czy skarżącego i jest jednym z przejawów zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed tym organem (por. postanowienie TK z 1 czerwca 2017 r., sygn. K 32/16, OTK ZU A/2017, poz. 47 oraz przywołane tam orzecznictwo). 3. Sąd Rejonowy Katowice-Zachód w Katowicach VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych skutecznie cofnął swoje pytanie prawne postanowieniem z 13 kwietnia 2023 r. Zatem ziściła się w niniejszym postępowaniu przesłanka jego umorzenia na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.