SK 106/20

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-04-15

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy skutkuje umorzeniem postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, ponieważ skarżący cofnął skargę konstytucyjną przed rozpoczęciem rozprawy, co zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 2 tejże ustawy jest dozwolone i pociąga za sobą obowiązek umorzenia sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący N.W. złożył skargę konstytucyjną, w której zarzucił niezgodność przepisów Kodeksu postępowania karnego oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczących zwrotu kosztów obrony po umorzeniu postępowania karnego z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 2 Konstytucji. W toku postępowania stanowiska zajęli Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny oraz Marszałek Sejmu. Ostatecznie, w piśmie z 4 października 2023 r., skarżący cofnął skargę konstytucyjną.
Rozstrzygnięcie
umorzyć postępowanie

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 24 kwietnia 2025 r. Pozycja 40 POSTANOWIENIE z dnia 15 kwietnia 2025 r. Sygn. akt SK 106/20 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Justyn Piskorski – przewodniczący Zbigniew Jędrzejewski – sprawozdawca Rafał Wojciechowski Jarosław Wyrembak Andrzej Zielonacki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2025 r., skargi konstytucyjnej N.W. o zbadanie zgodności: art. 632 pkt 2 w związku z art. 616 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm.) w związku z § 15 ust. 2 w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spra-wiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800, ze zm.) „w zakresie, w jakim ograniczają możliwość przyznania osobie, wobec której umorzono postępowanie karne, zwrot poniesionych kosztów wynagrodzenia obrońcy jedynie do wysokości stawki minimalnej”, z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczy-pospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE I 1. W skardze konstytucyjnej z 3 lutego 2020 r., N.W. (dalej: skarżący) zarzucił nie-zgodność art. 632 pkt 2 w związku z art. 616 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Ko-deks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 30, ze zm.; dalej: k.p.k.) w związku z § 15 ust. 2 w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 paź-dziernika 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800, ze zm.; dalej: r.o.c.a.) „w zakresie, w jakim ograniczają możliwość przyznania osobie, wobec której umo- OTK ZU A/2025 SK 106/20 poz. 40 2 rzono postępowanie karne, zwrot poniesionych kosztów wynagrodzenia obrońcy jedynie do wysokości stawki minimalnej”, z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 2 Konstytucji. 2. W piśmie procesowym z 21 października 2020 r. Rzecznik Praw Obywatelskich po-informował, że nie zgłasza udziału w niniejszym postępowaniu. 3. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Trybunału drogą elektroniczną 30 paź-dziernika 2020 r., stanowisko w sprawie zajął Minister Sprawiedliwości, który wniósł o orze-czenie, że art. 632 pkt 2 w związku z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z § 15 ust. 2 w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 r.o.c.a. „w zakresie, w jakim ograniczają możliwość przyznania osobie, wobec której umorzono postępowanie karne, zwrot poniesionych kosztów wynagro-dzenia obrońcy jedynie do wysokości stawki minimalnej”, są zgodne z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 2 Konstytucji. 4. W piśmie procesowym z 4 grudnia 2020 r. stanowisko w sprawie zajął Prokurator Generalny, który wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytu-cyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) ze względu na niedopuszczalność wy-dania orzeczenia. 5. W piśmie procesowym z 15 stycznia 2021 r., w imieniu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, stanowisko w sprawie zajął Marszałek Sejmu, który w odniesieniu do art. 632 pkt 2 w związku z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku, jednocześnie za-strzegając, że nie ma legitymacji do zajęcia stanowiska w przedmiocie konstytucyjności § 15 ust. 2 w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 r.o.c.a. 6. W piśmie z 4 października 2023 r. skarżący cofnął skargę konstytucyjną. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) do rozpoczęcia rozprawy skarżący może wycofać skargę konstytucyjną. W piśmie 4 października 2023 r. skarżący cofnął skargę konstytucyjną. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK cofnięcie skargi konstytucyjnej powoduje ko-nieczność umorzenia postępowania. Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło