Ts 103/21
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2022-10-19
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepis art. 222 ust. 1 zdanie drugie w związku z art. 18 zdanie drugie oraz art. 134 ust. 1a ustawy – Prawo upadłościowe, w zakresie w jakim zażalenie na postanowienie sędziego komisarza rozpoznaje ten sam sąd i wydział, w którym orzeka sędzia komisarz, narusza prawo do rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd drugiej instancji?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny nadał skardze konstytucyjnej dalszy bieg, uznając, że zarzuty skarżącego nie są oczywiście bezzasadne. Skarżący wskazywał, że regulacja ta uniemożliwia kontrolę orzeczeń sędziego komisarza przez niezależny sąd drugiej instancji, co może naruszać konstytucyjne prawo do sądu.Stan faktyczny
Państwowe Gospodarstwo Wodne WODY POLSKIE Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. był zobowiązany do zapłaty na rzecz masy upadłości spółki akcyjnej kwoty ponad 4,3 mln zł. Postanowienie sędziego komisarza ASR w Sądzie w G. zostało zaskarżone zażaleniem, które zostało oddalone przez Sąd Rejonowy w G. Skarżący zarzucał, że zażalenie rozpoznaje ten sam sąd i wydział, co narusza prawo do sądu bezstronnego.Rozstrzygnięcie
Nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu.Pełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 grudnia 2022 r. Pozycja 219 POSTANOWIENIE z dnia 19 października 2022 r. Sygn. akt Ts 103/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego WODY POLSKIE Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. o zbadanie zgodności: art. 222 ust. 1 zdanie drugie w związku z art. 18 zdanie drugie i w związku z art. 134 ust. 1a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228, ze zm.), z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 kwietnia 2021 r. (data nadania) Państwowe Gospodarstwo Wodne WODY POLSKIE Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w G. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z 20 maja 2020 r. (sygn. akt […]) sędzia komisarz ASR w Sądzie w G. Wydział VI Gospodarczy wskazał, że skarżący jest zobowiązany do zapłaty na rzecz masy upadłości […] spółki akcyjnej w G. kwoty 4 329 000,88 zł. Zażalenie skarżącego na powyższe orzeczenie zostało oddalone przez Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […]) i doręczone skarżącemu wraz z uzasadnieniem 5 stycznia 2021 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 5 maja 2021 r. (doręczonym skarżącemu 13 maja 2021 r.), wydanym na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez udokumentowanie daty (tj. 5 stycznia 2021 r.) doręczenia mu postanowienia Sądu w G. z 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami (tj. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub potwier-dzenia odbioru przesyłki).
OTK ZU B/2022 Ts 103/21 poz. 219 2 Skarżący odniósł się do zarządzenia w piśmie z 20 maja 2021 (data nadania), przesyłając poświadczoną za zgodność z oryginałem fotokopię koperty oraz wydruk z moni-toringu śledzenia przesyłki Poczty Polskiej. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 15 grudnia 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 29 stycznia 2022 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) wykazanie, że skarżący jest podmiotem uprawnionym na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej do wniesienia skargi konstytucyjnej, w tym zwłaszcza, że przysługują mu prawa i wolności, których naruszenie zarzuca w petitum złożonej skargi; 2) dokładne uzasadnienie zarzutu niezgodności art. 222 ust. 1 zdanie 2 w związku z art. 18 zdanie 2 w związku z art. 134 ust. 1a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228, ze zm.) z pra-wami lub wolnościami konstytucyjnymi wynikającymi z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 176 ust. 1 Konstytucji, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. W piśmie procesowym z 7 lutego 2022 r. (data nadania) skarżący odniósł się do tego zarządzenia. Skarżący wyjaśnił, że podstawą jego skargi jest naruszenie publicznego prawa podmiotowego, jakim jest prawo do rozpoznania zażalenia przez bezstronny sąd drugiej instancji i w takim przypadku przysługuje mu prawo określone w art. 79 ust. 1 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu nieja-wnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. 2. W ocenie Trybunału skarga spełnia przesłanki przekazania jej do kontroli mery-torycznej. 2.1. Skarga została sporządzona przez adwokata, który przedłożył stosowne pełno-mocnictwo. 2.2. Przysługująca skarżącemu droga prawna została wyczerpana, ponieważ od posta-nowienia Sądu Rejonowego w G. z 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […]) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia. 2.3. Skarżący dochował trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi zastrzeżonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, gdyż wskazane powyżej rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu 5 stycznia 2021 r. Natomiast skarga została wniesiona do Trybunału 6 kwietnia 2021 r. (data nadania). 2.4. Określony został przedmiot kontroli, tj. art. 222 ust. 1 zdanie drugie w związku z art. 18 zdanie drugie i w związku z art. 134 ust. 1a ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228, ze zm.). 2.5. Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy naruszają przysługujące mu prawo do rozpoznania jego sprawy sądowej przez bezstronny sąd w postępowaniu
OTK ZU B/2022 Ts 103/21 poz. 219 3 dwuinstancyjnym. Na ich podstawie bowiem zażalenie na postanowienie sędziego komisarza rozpoznaje ten sam sąd rejonowy i wydział gospodarczy ds. upadłościowych, w którym orzeka sędzia komisarz. W takiej sytuacji – jak argumentuje skarżący – zażalenie na postanowienie sędziego komisarza nie jest rozpoznawane przez bezstronny sąd drugiej instancji i de facto nie podlega należytej weryfikacji. 3. W związku z powyższym i zważywszy na to, że sformułowane przez skarżącego zarzuty nie są oczywiście bezzasadne, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Powołane przepisy
art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło