Ts 103/23
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-07-24
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia w wyznaczonym terminie braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa i niewskazania naruszonych konstytucyjnych wolności lub praw?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usuniała w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w tym braku pełnomocnictwa adwokata oraz niewskazania, które konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone przez zakwestionowane przepisy. Skarga konstytucyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od spełnienia ustawowych przesłanek, których nie spełniona skarga w niniejszej sprawie.Stan faktyczny
Skarżąca D.I. złożyła skargę konstytucyjną zaskarżając zgodność przepisów ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień z Konstytucją RP. Skarga została złożona przez adwokata bez dołączenia pełnomocnictwa. Prezes Trybunału oraz wyznaczony sędzia wzywali skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym dostarczenia pełnomocnictwa, udokumentowania wyczerpania drogi prawnej oraz szczegółowego uzasadnienia zarzutów naruszenia wolności i praw konstytucyjnych. Skarżąca nie usunęła wskazanych braków w wyznaczonych terminach.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 22 stycznia 2025 r. Pozycja 33 POSTANOWIENIE z dnia 24 lipca 2024 r. Sygn. akt Ts 103/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej D.I. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE D.I. (dalej: skarżąca) 15 maja 2023 r. (data nadania) skierowała do Trybunału Konsty-tucyjnego skargę konstytucyjną sporządzoną przez adwokata nielegitymującego się pełno-mocnictwem w sprawie (do akt nie zostało dołączone pełnomocnictwo). Skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale w związku z wyrokiem Naczelne-go Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]), który zakończył sądowo-administracyjną kontrolę orzeczenia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. Do skargi konstytucyjnej nie dołą-czono żadnych załączników. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 lipca 2023 r. (doręczonym ad-wokatowi skarżącej 28 lipca 2023 r.) wezwał skarżącą do złożenia pełnomocnictwa szczegól-nego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowa-nia skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami). Skarżąca została zobowią-zana do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków,
OTK ZU B/2025 Ts 103/23 poz. 33 2 decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie dro-gi prawnej (wraz z czterema kopiami) oraz do udokumentowania daty doręczenia jej osta-tecznego orzeczenia. Skarżąca, 4 sierpnia 2023 r. (data nadania), doręczyła wydrukowaną z bazy orzeczeń sądów administracyjnych kopię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]). Sędzia Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. (doręczonym adwokatowi skarżącej 26 kwietnia 2024 r.), wezwał skarżącą do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządzenia; 3) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwe-stionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia: a) pełnomocnictwa szczególnego (wraz z czterema kopiami), b) odpisów lub poświadczonych kopii ostatecznego orzeczenia oraz wyroków i decyzji potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, c) czterech egzemplarzy skargi konstytucyjnej podpisanej przez umocowanego w sprawie pełnomocnika, d) udokumentowania daty doręczenia skarżącej ostatecznego orzeczenia. W ustawowym terminie skarżąca nie usunęła braków skargi. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 21 lipca
OTK ZU B/2025 Ts 103/23 poz. 33 3 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania braków zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia ich w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 17 kwietnia 2024 r. został skutecznie dorę-czony adwokatowi skarżącej 26 kwietnia 2024 r. W ustawowym terminie skarżąca nie usunęła braków wskazanych w zarządzeniu. Powyższa okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą od-mowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Powołane przepisy
art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło