Ts 106/21

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2022-12-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uzależnienie prawa do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza obecnymi granicami RP od przesiedlenia się do obecnych granic Polski oraz wymóg nabycia tytułu własności najpóźniej do 1 września 1939 r. narusza konstytucyjne zasady równości, ochrony własności i demokracji?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu, co oznacza, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji RP wymagają merytorycznego rozpoznania. Orzeczenie to ma charakter proceduralny, potwierdzający dopuszczalność kontroli, a nie rozstrzygający kwestii materialnoprawnych.
Stan faktyczny
Skarga konstytucyjna J.M. dotyczyła ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący kwestionował przepisy uzależniające prawo do rekompensaty od przesiedlenia się do obecnych granic Polski oraz wymóg nabycia własności nieruchomości najpóźniej do 1 września 1939 r., twierdząc, że lekceważą one prawa osób nabywających własność w okresie wojennym.
Rozstrzygnięcie
Nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 stycznia 2023 r. Pozycja 23 POSTANOWIENIE z dnia 20 grudnia 2022 r. Sygn. akt Ts 106/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.M. o zbadanie zgodności: 1) art. 2 pkt 1 w związku z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169 poz. 1418, ze zm.; obec-nie: Dz. U. z 2017 r. poz. 2097) oraz art. 1 ust. 2 w związku z art. 1 ust. 1 powołanej ustawy w zakresie, w jakim „uzależniają prawo do rekompensaty właściciela pozostawionych nieruchomości, mającego na byłych terenach Rzeczypospolitej Polskiej główne miejsce zamieszkania, od przesiedlenia się (repatriacji) w obecne granice Polski z przyczyn wskazanych w art. 1 wymie-nionej wyżej ustawy”; 2) art. 2 pkt 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim „wymaga od uprawnionego do rekompensaty właściciela nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nabycia tytułu własności tych nieruchomości najpóźniej w dniu 1 września 1939 r., przez co lekceważy prawa osób, które skutecznie nabyły po ww. dacie własność nieruchomości (tj. w okresie wojennym, zwłaszcza w następstwie dziedziczenia) oraz spełni-ły pozostałe przesłanki prawa do rekompensaty”, z art. 64 ust. 1 i 2 w związ-ku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej J.M. (Ts 106/21) Trybunał Konstytu-cyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).

Powołane przepisy

art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło