Ts 106/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-04-03

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych, mimo wezwania do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął stwierdzonych braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skarżący nie doręcił wymaganych odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii orzeczeń sądowych oraz nie dołączył pełnomocnictwa, mimo że został wezwany do tego w zarządzeniu sędziego TK. Świadome niewykonanie zarządzenia prowadzi do negatywnego skutku procesowego przewidzianego w art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stan faktyczny
Skarżący S.I. złożył skargę konstytucyjną zaskarżając zgodność przepisów ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień z Konstytucją RP. Skarga była związana z wyrokiem NSA z 2023 r. Prezes TK oraz sędzia TK wielokrotnie wzywali skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, w tym do doręczenia pełnomocnictwa oraz kopii orzeczeń sądowych. Skarżący nie wykonał tych wezwań w całości, nie dołączając wymaganych dokumentów do pism procesowych.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 września 2024 r. Pozycja 203 POSTANOWIENIE z dnia 3 kwietnia 2024 r. Sygn. akt Ts 106/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.I. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE S.I. (dalej: skarżący) 15 maja 2023 r. (data nadania) skierował do Trybunału Konsty-tucyjnego skargę konstytucyjną sporządzoną przez adwokata, nielegitymującego się pełno-mocnictwem w sprawie (do akt nie zostało dołączone pełnomocnictwo). Skarga konstytucyjna została złożona w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Admi-nistracyjnego z 10 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]) oddalającym skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 14 września 2018 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 lipca 2023 r. (doręczonym ad-wokatowi skarżącego 28 lipca 2023 r.) wezwał skarżącego do: 1) złożenia pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393, ze zm.; dalej: u.o.t.p.TK); 2) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wy-roków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczer- OTK ZU B/2024 Ts 106/23 poz. 203 2 panie drogi prawej (wraz z czterema kopiami); 3) udokumentowania daty doręczenia skarżą-cemu ostatecznego orzeczenia; Skarżący, 4 sierpnia 2023 r. (data nadania), doręczył tylko część dokumentów wska-zanych w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2024 r.) wezwał skarżącego do: 1) uzasadnienia zarzu-tu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, i w jaki sposób – zdaniem skarżą-cego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządze-nia; 3) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, i w jaki sposób – zdaniem skarżą-cego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalcza-niu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwe-stionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia: a) pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK, b) odpisów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): tytułu wykonawczego z 24 czerwca 2015 r., postanowienia Wojewody w przedmio-cie oddaleniu zarzutów, wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]); 6) udokumentowania daty doręczenia skarżącemu wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W piśmie procesowym złożonym 27 lutego 2024 r. (data nadania) skarżący odniósł się do zarządzenia. Do pisma nie dołączył dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstę-pnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które OTK ZU B/2024 Ts 106/23 poz. 203 3 nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 21 lipca 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 14 lutego 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2024 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący ponownie nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem nie doręczył odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów w nim wskazanych. Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżący świa-domie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji RPart. 47 Konstytucji RPart. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 87 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło