Ts 107/17

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 sierpnia 2018 r. Pozycja 128 POSTANOWIENIE z dnia 28 czerwca 2018 r. Sygn. akt Ts 107/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja – przewodniczący i sprawozdawca Julia Przyłębska Jarosław Wyrembak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z 23 października 2017 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej K.K., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 maja 2017 r. (data nadania) K.K. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie, że art. 19 ustawy z dnia 20 lu-tego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396) oraz art. 86 § 1a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2017 r. poz. 2204) są niezgodne z art. 32 ust. 1 Konsty-tucji. Postanowieniem z 23 października 2017 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu przedmiotowej skardze konstytucyjnej, ponieważ została wniesiona po upły-wie ustawowego terminu do jej wniesienia, co stanowiło samodzielną podstawę odmowy na-dania jej dalszego biegu. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł – w ustawowym terminie – zażalenie. W zażaleniu skarżący zarzucił Trybunałowi naruszenie art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopa-da 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072) przez jego błędną wykładnię i zastosowanie polegające na niezasadnym przyjęciu, że „wniosek o ustanowienie pełnomocnika powoduje jedynie zawieszenie biegu terminu do złożenia skargi konstytucyjnej, a po ustanowieniu pełnomocnika termin ten biegnie w dal-szym ciągu, gdy tymczasem przepis ten wyraźnie stanowi o wznowieniu biegu terminu”. OTK ZU B/2018 Ts 107/17 poz. 128 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) skarżą-cemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sę-dziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszyst-kim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Zdaniem skarżącego, w postanowieniu o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, Trybunał dokonał błędnej wykładni art. 44 ust. 3 pkt 1 u.o.t.p. TK. W ocenie skarżącego, w chwili ustanowienia pełnomocnika z urzędu, dochodzi do wznowienia terminu na złożenie skargi, co oznacza, że termin ten rozpoczyna swój bieg na nowo. 3. Trybunał stwierdza, że zarzut ten jest pozbawiony podstaw. Sytuacja, w której skar-żący nie może ponieść kosztów pomocy prawnej i składa wniosek o ustanowienie dla siebie pełnomocnika z urzędu – zgodnie z art. 44 ust. 3 pkt 1 u.o.t.p. TK – wstrzymuje bieg terminu na złożenie skargi konstytucyjnej. Dzięki temu okres, w jakim skarżący oczekuje na ustano-wienie dla siebie pełnomocnika z urzędu, nie wlicza się do biegu terminu na wniesienie skargi konstytucyjnej. Złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie przerywa więc biegu terminu do wniesienia skargi. Z chwilą ustanowienia pełnomocnika, termin ten biegnie dalej (por. postanowienie TK z 12 października 2017 r., sygn. akt Ts 255/16; OTK ZU B/2017, poz. 232 oraz przywołane tam orzecznictwo). 4. W zaskarżonym postanowieniu Trybunał prawidłowo stwierdził i należycie uzasad-nił, że skarga złożona została po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Termin roz-począł swój bieg 4 maja 2016 r. (data doręczenia ostatecznego orzeczenia). Wniosek o usta-nowienie pełnomocnika z urzędu wniesiono 22 czerwca 2016 r. (wstrzymanie biegu terminu). 7 marca 2017 r. doręczono pełnomocnikowi pismo ustanawiające go pełnomocnikiem z urzę-du, dlatego 8 marca 2017 r. bieg terminu do wniesienia skargi został wznowiony. Skarga kon-stytucyjna została wniesiona 11 maja 2017 r., mimo że termin do jej wniesienia upłynął 19 kwietnia 2017 r. 5. W związku z powyższym Trybunał stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpo-wiada prawu. W ocenie Trybunału, zarzuty podniesione w zażaleniu nie podważają ustaleń przedstawionych w zaskarżonym postanowieniu i dlatego nie zasługują na uwzględnienie. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK, Trybunał postanowił jak w sentencji.