Ts 108/19

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 sierpnia 2020 r. Pozycja 233 POSTANOWIENIE z dnia 26 maja 2020 r. Sygn. akt Ts 108/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński – przewodniczący Rafał Wojciechowski – sprawozdawca Wojciech Sych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia R.N. z 4 lutego 2020 r. (data nadania) na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 14 stycznia 2020 r. oddalające wniosek o wstrzymanie lub zawieszenie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. z 4 lutego 2019 r. (sygn. akt […]) oraz wyroku Sądu Rejonowego w W. z 4 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]) jako środka zapobiegającego wystąpieniu nieodwracalnych skutków prawnych w okresie rozpoznawania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej o sygn. Ts 108/19, p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Orzeczenie zapadło większością głosów. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 9 lipca 2019 r. (data nadania) R.N. (dalej: skarżący) wniósł o wydanie postanowienia tymczasowego, wstrzymującego wykonanie wyroków Sądu Okręgowego w G. z 4 lutego 2019 r. (sygn. akt […]) oraz wyroku Sądu Rejonowego w W. z 4 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]). Postanowieniem z 14 stycznia 2020 r. Trybunał Konstytucyjny oddalił wskazany wniosek. Pismem z 4 lutego 2020 r. (data nadania) skarżący wniósł zażalenie na to postano-wienie. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o orga-nizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), od postanowienia TK z 14 stycznia 2020 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Mimo to, skarżący – powołując się na art. 36 w związku z art. 79 ust. 1 u.o.t.p.TK w związku z art. 741 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania OTK ZU B/2020 Ts 108/19 poz. 233 2 cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm; dalej: k.p.c.) – wniósł zażalenie na to postano-wienie. Trybunał wyjaśnia, że art. 741 k.p.c. nie znajduje zastosowania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym na zasadzie określonej w art. 36 u.o.t.p. TK. Przepis ten dotyczy bowiem prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie zabezpieczenia wydane przez sąd powszechny. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.c. nie może uzasadniać zignorowania treści u.o.t.p.TK, która wyraźnie wskazuje, na które orzeczenia Trybunału uczestnikom postępowania (wnioskodawcom, skarżącym itd.) przysługuje wniesienie do Trybunału środka zaskarżenia. Należy przypomnieć, że wniesienie zażalenia na postanowienie Trybunału, od którego zażalenie nie przysługuje, implikuje konieczność odrzucenia takiego środka zaskarżenia. Mimo że, zgodnie z art. 36 u.o.t.p.TK, w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania przed Trybunałem stosuje się odpowiednio przepisy k.p.c., to jednak Trybunał Konstytucyjny nie może być uznany za sąd pierwszej lub drugiej instancji. Wyklucza to możliwość odpowiedniego stosowania art. 741 k.p.c. wskazującego, że zainteresowanemu przysługuje zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Stosownych dla Trybunału regulacji należy szukać wśród odnoszących się do Sądu Najwyższego, w szczególności przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego. Żaden jednak przepis k.p.c. nie przewiduje zażaleń na postanowienia wydane przez Sąd Najwyższy, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w jego orzecznictwie (zob. postanowienia SN z 3 marca 2010 r., sygn. akt III SO 1/10, Lex nr 585841 i 22 listopada 2010 r., sygn. akt III SO 3/10, Lex nr 694239). Tym samym należy stwierdzić, że również postanowienia Trybunału Konstytucyjnego są niezaskarżalne, chyba że u.o.t.p.TK wyraźnie przesądza inaczej (zob. postanowienia z: 27 lipca 2016 r., sygn. Ts 68/16, OTK ZU B/2016, poz. 475; 6 czerwca 2016 r., sygn. Ts 345/15, OTK ZU B/2016, poz. 412; 6 lipca 2016 r., sygn. Ts 349/15, OTK ZU B/2016, poz. 445; 13 października 2016 r., sygn. Ts 40/16, OTK ZU B/2016, poz. 497; 1 sierpnia 2016 r., sygn. Ts 74/16, OTK ZU B/2016, poz. 486). W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.