Ts 112/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 lutego 2025 r. Pozycja 89 POSTANOWIENIE z dnia 9 października 2024 r. Sygn. akt Ts 112/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej D.I. („działającej w imieniu własnym i w imieniu małoletniej córki W.I.) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 maja 2023 r. (data nadania) D.I., działająca w imieniu własnym oraz małoletniej córki W.I. (dalej: skar-żąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 14 września 2018 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewo-dy K. z 10 listopada 2015 r. (znak: […]) o oddaleniu zarzutów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 26 lipca 2023 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącej 3 sierpnia 2023 r.) wezwał skarżącą do złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz repre-zentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związ-ku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenia odpi- OTK ZU B/2025 Ts 112/23 poz. 89 2 sów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: postanowienia Wojewody K. z 7 października 2014 (znak: […]) wraz z tytułem wykonawczym, postanowienia Ministra Zdrowia z 14 wrze-śnia 2018 r. (znak: […]), wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) oraz doręczenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej wraz z za-łącznikami pod rygorem ujemnych skutków procesowych. W piśmie procesowym złożonym 10 sierpnia 2023 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła jedynie postanowienie Ministra Zdrowia z 14 wrze-śnia 2018 r. (znak: […]). Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 16 stycznia 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 22 stycznia 2024 r.) wezwał skarżącą do doręczenia odpisu i czte-rech kopii: wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 lipca 2019 r. (sygn. akt […]), postanowienia Wojewody K. z 10 listopada 2015 r. (znak: […]), postanowienia Wojewody K. z 7 października 2014 r. (znak: […]), tytułu wykonawczego Państwowego Po-wiatowego Inspektora Sanitarnego w I. z 1 lipca 2014 r. (nr […]). Jednocześnie skarżąca zo-stała pouczona, że w wypadku nieusunięcia powyższych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W piśmie procesowym złożonym 30 stycznia 2024 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła postanowienia Wojewody K. z 7 października 2014 r. i z 10 listopada 2015 r. oraz wydruk z systemu Legalis zanonimizowanego wyroku Woje-wódzkiego Sądu Administracyjnego. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). 2. Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzia-nych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządze-nia. Uchybienie temu terminowi, a więc nieusunięcie braków w terminie określonym w za-rządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego stanowi w myśl art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK samodzielną przesłankę wydania postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W niniejszej sprawie zarządzenie sędziego Trybunału z 16 stycznia 2024 r. zostało do-ręczone pełnomocnikowi skarżącej 22 stycznia 2024 r., zatem ostatnim dniem terminu usu-nięcia braków skargi był 29 stycznia 2024 r. Pismo sporządzone przez pełnomocnika skarżą-cej zawierające usunięcie braków formalnych skargi nadane zostało natomiast 30 stycznia 2024 r. OTK ZU B/2025 Ts 112/23 poz. 89 3 Mając powyższe na uwadze, Trybunał stwierdził, że pismo usuwające braki formalne skargi konstytucyjnej zostało złożone z przekroczeniem zakreślonego siedmiodniowego ter-minu. 3. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że skarżąca nie usunęła wszystkich braków skargi. Zarządzeniem z 16 stycznia 2024 r. sędzia Trybunału wezwał bowiem skarżą-cą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżąca nie usunęła na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 26 lipca 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumen-tów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie po-stanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 16 stycznia 2024 r. został skutecznie dorę-czony pełnomocnikowi skarżącej 22 stycznia 2024 r. Obowiązkiem skarżącej było więc wy-konać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca nie wykonała zarządzenia w całości, albowiem zamiast odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wy-roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) przed-łożyła zanonimizowany wydruk tego rozstrzygnięcia z internetowego systemu Legalis. Trybunał stwierdził, że skarżąca była prawidłowo wezwana do usunięcia braków na etapie kontroli przeprowadzonej przez Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w trybie 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 36 u.o.t.p.TK oraz kontroli przeprowadzonej przez sędziego Trybunału Konstytucyjnego w trybie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK. Oznacza to, że skarżąca, mimo dwukrot-nego wezwania, nie doręczyła ani odpisu, ani kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji należy stwierdzić, że nie usunęła braków formalnych skargi konstytucyjnej, czym świadomie naraziła się na wystąpie-nie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.