Ts 112/24

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-06-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (ustawa lutowa) w zakresie uniemożliwiającym dochodzenie uzupełniającego odszkodowania i zadośćuczynienia na podstawie względów słuszności jest zgodny z art. 77 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 32 ust. 2 i art. 77 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji RP?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny postanowił nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że skarga spełnia przesłanki wymagane do wszczęcia postępowania kontrolnego. W niniejszym postanowieniu nie zapadło rozstrzygnięcie merytoryczne dotyczące zgodności przepisu z Konstytucją, lecz jedynie decyzja proceduralna o kontynuacji postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący K.B. złożył skargę konstytucyjną, w której wniósł o zbadanie zgodności art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (tzw. ustawa lutowa) z Konstytucją RP. Przepis ten, w zakresie, w jakim uniemożliwiał dochodzenie uzupełniającego odszkodowania i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie względów słuszności osobom, wobec których stwierdzono nieważność orzeczenia lub wydano decyzję o internowaniu w związku ze stanem wojennym, był przedmiotem kontroli. Skarżący powoływał naruszenie zasad państwa prawnego, równości wobec prawa oraz ochrony praworządności.
Rozstrzygnięcie
Nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 11 września 2025 r. Pozycja 238 POSTANOWIENIE z dnia 10 czerwca 2025 r. Sygn. akt Ts 112/24 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.B. o zbadanie zgodności: art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1693, dalej: ustawa lutowa) w zakresie, w jakim „uniemożliwia dochodzenie uzupełniającego odszkodowania za poniesioną szkodę i uzupełniającego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, gdy przemawiają za tym względy słuszności, osobom (lub małżonkom, dzieciom lub rodzicom takich osób), wobec których stwierdzono nieważność orzeczenia albo wydano decyzję o internowaniu w związku z wprowadzeniem w dniu 13 grudnia 1981 r. stanu wojennego, gdy szkoda ta lub krzywda wynikała z wydania lub wykonania orzeczeni[a] lub decyzji, a pierwotnie odszkodowanie lub zadośćuczynienie zostało [przyznane] na innej podstawie niż w wyniku rewizji nadzwyczajnej, kasacji lub wznowienia postępowania”, z art. 77 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 32 ust. 2 i art. 77 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej K.B. (sygn. Ts 112/24) Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).

Powołane przepisy

art. 77 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 32 ust. 2 Konstytucji RPart. 77 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 2 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło