Ts 114/16
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2019-12-17
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny powinien odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK, czy też powinien ją rozpoznać merytorycznie, gdy zarzuty skarżącego budzą wątpliwości co do zgodności zakwestionowanych przepisów z Konstytucją?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że w przypadku skargi konstytucyjnej, w której podniesiono zarzuty dotyczące zgodności przepisów Kodeksu postępowania cywilnego z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, zachodzą wątpliwości wymagające zbadania na etapie rozpoznania merytorycznego. Odmowa nadania dalszego biegu skardze ze względu na jej nieskuteczność lub brak podstaw jest dopuszczalna tylko w sytuacjach oczywistych; gdy istnieją poważne wątpliwości co do meritum zarzutów, skarga powinna być rozpatrzona w trybie pełnej procedury.Stan faktyczny
Skarżący O.A. wniósł skargę konstytucyjną, zakwestionując zgodność art. 3983 § 3 w związku z art. 39813 § 2 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny w pierwszej instancji odmówił nadania skardze dalszego biegu, uznając, że zarzuty nie znajdują oparcia we wskazanych wzorcach. Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając błędne zastosowanie prawa i naruszenie prawa do sądu. Trybunał rozpatrujący zażalenie uznał, że wątpliwości meritoryczne skargi wymagają pełnego rozpoznania.Rozstrzygnięcie
uwzględnić zażalenie i nadać skardze konstytucyjnej dalszy biegPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 2 marca 2020 r. Pozycja 80 POSTANOWIENIE z dnia 17 grudnia 2019 r. Sygn. akt Ts 114/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki – przewodniczący i sprawozdawca Mariusz Muszyński Jarosław Wyrembak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z 20 sierpnia 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej O.A., p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 9 czerwca 2016 r. (data nadania), O.A. (dalej: skarżący), zakwestionował zgodność art. 3983 § 3 w zwią-zku z art. 39813 § 2 druga część zdania ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Postanowieniem z 20 sierpnia 2019 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 26 sierpnia 2019 r., Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konsty-tucyjnej stwierdzając, że skarżący nie uprawdopodobnił naruszenia praw konstytucyjnych, ponieważ zarzuty skargi konstytucyjnej skierowane przeciwko zakwestionowanym przepisom nie znajdują oparcia we wskazanych przez skarżącego wzorcach konstytucyjnych, tj. art. 45 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. 3. W zażaleniu z 29 sierpnia 2019 r. (data nadania) skarżący zakwestionował posta-nowienie Trybunału z 20 sierpnia 2019 r., wnosząc o jego uchylenie w całości i nadanie dal-szego biegu skardze konstytucyjnej. Skarżący zarzucił kwestionowanemu postanowieniu naruszenie: a) art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) poprzez
OTK ZU B/2020 Ts 114/16 poz. 80 2 odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w sytuacji, gdy nie wystąpiły łącznie przesłanki przewidziane tym przepisem, tj. niespełnianie przez skargę konstytucyjną wymo-gów określonych w ustawie oraz niemożność usunięcia braków skargi konstytucyjnej, b) art. 79 ust. 1 Konstytucji i art. 53 ust. 2 u.o.t.p. TK ,,poprzez błędne wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że »(…) rozpatrywana skarga nie spełnia podsta-wowych przesłanek wniesienia skargi konstytucyjnej wskazanych w art. 79 ust. 1 Konstytucji i art. 53 ust. 2 u.o.t.p. TK«”, c) art. 79 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji ,,poprzez przeinaczenie celu skargi konstytucyjnej będącej prawnym środkiem ochrony wolności i praw obywatelskich, co nastąpiło na skutek zastąpienia konstytucyjnej kontroli aktu normatywnego, wstępną kontrolą skargi zakończoną nieuzasadnioną odmową nadania jej dalszego biegu”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny w obecnym składzie stwierdza, że zarzuty sformułowane przez skarżącego w zażaleniu, uzasadniają nadanie skardze dalszego biegu. Zdaniem Trybu-nału, w przypadku rozpatrywanej skargi konstytucyjnej zachodzą bowiem wątpliwości, które wymagają zbadania – na etapie rozpoznania merytorycznego – podniesionych w niej zarzu-tów zgodności art. 3983 § 3 w związku z art. 39813 § 2 druga część zdania ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji. Mając powyższe na względzie, Trybunał – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK – po-stanowił uwzględnić zażalenie i nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Powołane przepisy
art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło