Ts 119/24

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-09-12

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega oddaleniu z powodu nieusunięcia braków formalnych wskazanych w wezwaniu sędziego Trybunału?
Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony, którego merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od spełnienia ustawowych przesłanek. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, sędzia Trybunału wzywa skarżącego do ich usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieusunięcie tych braków w ustawowym terminie stanowi podstawę do wydania postanowienia o odmowie nadania skardze dalszego biegu, bez wchodzenia w ocenę merytoryczną zakwestionowanych przepisów.
Stan faktyczny
Skarżący G.F., pełniący funkcję Prezesa Sądu Okręgowego, złożył skargę konstytucyjną zaskarżając zgodność z Konstytucją przepisów ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych dotyczących odwoływania i zawieszania prezesów sądów przez Ministra Sprawiedliwości. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do sprecyzowania wzorców kontroli, wskazania naruszonych praw oraz doręczenia dokumentów potwierdzających stan faktyczny. Skarżący nie usunął wskazanych braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 28 stycznia 2025 r. Pozycja 41 POSTANOWIENIE z dnia 12 września 2024 r. Sygn. akt Ts 119/24 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej G.F. o zbadanie zgodności: 1) art. 27 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powsze-chnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 217, ze zm.) w zakresie, w jakim „udziela upoważnienia Ministrowi Sprawiedliwości do odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej Rady Sądownictwa w toku kadencji”; 2) art. 27 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w ja-kim „upoważnia kolegium właściwego sądu do wydania opinii w przedmiocie zamiaru odwołania, a Ministra Sprawiedliwości do odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej Rady Sądownictwa”; 3) art. 27 § 3 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w ja-kim „upoważnia Ministra Sprawiedliwości do zawieszenia prezesa albo wiceprezesa sądu w pełnieniu czynności”; 4) art. 27 § 5 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w ja-kim „upoważnia Ministra Sprawiedliwości do odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej Rady Sądownictwa”; 5) art. 27 § 5a zdanie drugie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w jakim „dopuszcza niewiążący charakter negatywnej opinii Kra-jowej Rady Sądownictwa wydanej w przedmiocie zamiaru Ministra Sprawie-dliwości odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu”, z art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Kon-stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 21 czerwca 2024 r. (data osobistego wniesienia) G.F. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Minister Sprawiedliwości w piśmie z 18 czerwca 2024 r. (nr […]; […]) skierowanym do Kolegium Sądu Okręgowego w K., na podstawie art. 27 § 2 w związku z art. 27 § 1 pkt 2 OTK ZU B/2025 Ts 119/24 poz. 41 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334; dalej: p.u.s.p.) poinformował o zamiarze odwołania skarżącego z funkcji Prezesa Sądu Okręgowego w K. i zwrócił się do Kolegium tego sądu o wyrażenie w tym zakresie opi-nii, natomiast na podstawie art. 27 § 3 p.u.s.p. zawiesił skarżącego w pełnieniu czynności Prezesa Sądu Okręgowego w K. ze skutkiem od 19 czerwca 2024 r. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 17 lipca 2024 r. (doręczonym skarżącemu 26 lipca 2024 r.) wezwał skarżącego do: 1) sprecyzowania wzorców kontroli dla zakwestionowanych w skardze przepisów, przez wyjaśnienie, czy są nimi wskazane w peti-tum skargi art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytu-cji, czy przywołane w punkcie IV zatytułowanym „Wzorzec kontroli” art. 60 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 2 i art. 178 ust. 1 oraz art. 65 ust. 1 Konstytucji; 2) po wyko-naniu punktu pierwszego, wskazania, które wolności lub prawa skarżącego, i w jaki sposób, zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy; 3) uzasadnienia zarzutu nie-zgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami skarżącego, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 4) doręczenia: a) odpisu pisma Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2024 r. (nr […]; […]) lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami), b) odpisu lub poświadczonej za zgod-ność z oryginałem kopii protokołu z posiedzenia Kolegium Sądu Okręgowego w K. wyraża-jącego opinię w sprawie odwołania skarżącego z funkcji prezesa tego sądu (wraz z czterema kopiami), c) podpisanego egzemplarza skargi konstytucyjnej. W ustawowym terminie skarżący nie usunął braków skargi. Skarżący twierdzi, że w sprawie, w związku z którą wystąpił do Trybunału, zostały naruszone zasady trójpodziału władzy i niezawisłości sędziowskiej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 17 lipca 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania braków zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia ich w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dal-szego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 17 lipca 2024 r. został skutecznie doręczony skarżącemu 26 lipca 2024 r. W ustawowym terminie skarżący nie usunął braków wskazanych w zarządzeniu. Powyższa okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą od-mowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. OTK ZU B/2025 Ts 119/24 poz. 41 3 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji RPart. 10 ust. 1 Konstytucji RPart. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło