Ts 120/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 28 stycznia 2025 r. Pozycja 42 POSTANOWIENIE z dnia 24 lipca 2024 r. Sygn. akt Ts 120/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej D.I. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 maja 2023 r. (data nadania) D.I. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystą-piła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 3 li-pca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 14 września 2018 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewo-dy K. z 14 maja 2018 r. (znak: […]) w zakresie, w jakim nałożyło na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 26 lipca 2023 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącej 3 sierpnia 2023 r.) wezwał skarżącą do złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz repre-zentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związ- OTK ZU B/2025 Ts 120/23 poz. 42 2 ku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenia odpi-sów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych roz-strzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami) w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 14 września 2018 r. ([…]) oraz poprzedzającego go postanowienia w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny wraz z tytułem wykonawczym, a także wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 3 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycz-nia 2023 r. (sygn. akt […]). Skarżąca została także zobowiązana do udokumentowania daty doręczenia jej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W piśmie procesowym złożonym 10 sierpnia 2023 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła tylko pełnomocnictwo, postanowienie Ministra Zdrowia oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z kopią koperty. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 9 stycznia 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 16 stycznia 2024 r.) wezwał skarżącą do doręczenia odpisu i czte-rech kopii: wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 3 lipca 2019 r. (sygn. akt […]), tytułu wykonawczego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 30 kwietnia 2018 r. (nr […]), postanowienia Wojewody K. z 14 maja 2018 r. (znak: […]). Jednocześnie skarżąca została pouczona o tym, że w wypadku nieusunięcia powyższego bra-ku w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W piśmie procesowym złożonym 23 stycznia 2024 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła tylko postanowienie Wojewody K. wraz z tytułem wykonawczym. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 9 stycznia 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżąca nie usunęła na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 26 lipca 2023 r. W tre-ści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 9 stycznia 2024 r. został skutecznie doręczo-ny pełnomocnikowi skarżącej 16 stycznia 2024 r. Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca nie wykonała zarządzenia w całości, albowiem nie doręczyła odpisu lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii (wraz OTK ZU B/2025 Ts 120/23 poz. 42 3 z czterema kopiami) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 3 lipca 2019 r. (sygn. akt […]). W związku z tym należy stwierdzić, że skarżąca świadomie naraziła się na wystąpie-nie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.