Ts 124/23
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-04-17
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna zostać odrzucona z powodu nieusunięcia braków formalnych w ustawowym terminie?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usunęła wszystkich wskazanych braków formalnych w ustawowym terminie 7 dni. Choć część dokumentów została doręczona w terminie, pełnomocnictwo oraz wymagane odpisy orzeczeń zostały przesłane z opóźnieniem, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK.Stan faktyczny
Skarżąca J.Z. złożyła skargę konstytucyjną zaskarżając przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie szczepień, zarzucając naruszenie praw do prywatności i określoności przepisów. Trybunał wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym dostarczenia pełnomocnictwa i odpisów orzeczeń sądowych. Skarżąca dostarczyła część dokumentów w terminie, ale pełnomocnictwo oraz postanowienie Wojewody przesłała z przekroczeniem 7-dniowego terminu.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 września 2024 r. Pozycja 209 POSTANOWIENIE z dnia 17 kwietnia 2024 r. Sygn. akt Ts 124/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.Z. („działającej w imieniu własnym i w imieniu małoletniej córki”) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE J.Z. (dalej: skarżąca) 26 maja 2023 r. (data nadania) skierowała do Trybunału Konsty-tucyjnego skargę konstytucyjną sporządzoną przez adwokata nielegitymującego się pełno-mocnictwem w sprawie (do akt nie zostało dołączone pełnomocnictwo). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2019 r. (sygn. akt ) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 26 września 2018 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewo-dy z 16 października 2017 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 4 sierpnia 2023 r. (doręczonym adwokatowi skarżącej 10 sierpnia 2023 r.) wezwał skarżącą do: 1) złożenia pełnomocnictwa (wraz z czterema kopiami), o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK); 2) doręczenia odpisów lub poświadczonych przez peł-nomocnika za zgodność z oryginałem kopii wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz
OTK ZU B/2024 Ts 124/23 poz. 209 2 z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) postanowienia Ministra Zdrowia z 26 września 2018 r. (znak: […]) oraz poprzedzającego go postanowienia o nałożeniu na skarżącą grzywny wraz z tytułem wyko-nawczym, b) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2019 r. (sygn. akt […]) i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]); 3) udokumentowania daty doręczenia skarżącej ostatecznego orzeczenia. Skarżąca, 17 sierpnia 2023 r. (data nadania), doręczyła część dokumentów. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 14 listopada 2023 r. (doręczonym adwokatowi skarżącej 21 listopada 2023 r.) wezwał skarżącą do doręczenia odpisu i czterech kopii: wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2019 r. (sygn. akt […]), postanowienia Ministra Zdrowia z 26 września 2018 r. (znak: […]) oraz tytułu wyko-nawczego. Skarżąca doręczyła dokumenty 28 listopada 2023 r. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 lutego 2024 r. (doręczonym adwokatowi skarżącej 26 lutego 2024 r.) wezwał skarżącą do: 1) uzasadnienia zarzutu nie-zgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporzą-dzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaź-nych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządzenia; 3) wska-zania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób za-kaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia: a) pełnomocnic-twa, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK, b) odpisu lub poświadczonej przez peł-nomocnika za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Wojewody z 16 października 2017 r. (znak: […]) o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (wraz z czterema kopiami), c) czterech egzemplarzy skargi konstytucyjnej podpisanej przez umocowanego w sprawie pełnomocnika, d) trzech egzemplarzy pism procesowych usuwających braki for-malne skargi, złożonych w Trybunale 17 sierpnia i 28 listopada 2023 r. (daty nadania). W piśmie procesowym złożonym 4 marca 2024 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła odpis pisma procesowego złożonego w Trybunale 28 listopada 2023 r. Pełnomocnictwo oraz postanowienie Wojewody w przedmiocie oddale-nia zarzutów doręczyła natomiast 6 marca 2024 r. (data nadania). Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
OTK ZU B/2024 Ts 124/23 poz. 209 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań, jest oczywiście bezzasadna lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. 2. Zarządzeniem z 15 lutego 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skar-żącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej. Powyższe zarządzenie zostało doręczone adwokatowi skarżącej 26 lutego 2024 r. Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK braki formalne skargi powinny zostać usunięte w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, o czym skarżąca została pouczona w jego treści. W rozpatrywanej sprawie był to 4 marca 2024 r. W terminie tym skarżąca usunęła tylko część braków formalnych wskazanych w za-rządzeniu (pkt 1-4 i częściowo pkt 5d). Pozostałe braki, tj. pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK oraz postanowienie Wojewody, skarżąca skierowała do Try-bunału 6 marca 2024 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Wziąwszy powyższe pod uwagę, Trybunał stwierdził, że braki formalne skargi nie zo-stały usunięte w terminie określonym w art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na-dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło