Ts 131/21

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2021-09-29

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna wniesiona po przekroczeniu trzymiesięcznego terminu od doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia sądu podlega odmowie nadania jej dalszego biegu?
Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od spełnienia warunków proceduralnych, w tym zachowania terminów. Przekroczenie trzymiesięcznego terminu na wniesienie skargi konstytucyjnej od dnia doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia sądu stanowi podstawę do odmowy nadania jej dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stan faktyczny
Skarżący S.W. złożył skargę konstytucyjną na przepisy dotyczące warunków dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania. Postępowanie przed sądami administracyjnymi zakończyło się postanowieniem NSA z 16 grudnia 2020 r., które zostało doręczone skarżącemu 13 stycznia 2021 r. Skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału 10 maja 2021 r., co nastąpiło po upływie trzymiesięcznego terminu przewidzianego na jej złożenie.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 grudnia 2021 r. Pozycja 200 POSTANOWIENIE z dnia 29 września 2021 r. Sygn. akt Ts 131/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po-stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon-stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 maja 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystą-pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 27 lutego 2013 r. skarżący wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla in-westycji realizowanej na działkach położonych w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 9 ma-ja 2014 r. (znak:[…]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt) umorzył postępowanie w tej sprawie. 16 kwietnia 2019 r. skarżący wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej: SKO) z ponagleniem (nazwanym zażaleniem) na przewlekłe prowadzenie postę-powania przez Wójta w sprawie zakończonej jego decyzją z 9 maja 2014 r. SKO postanowie-niem z 3 czerwca 2019 r. uznało ponaglenie za nieuzasadnione. Następnie 25 czerwca 2019 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) skargę na przewlekłe prowadzenie tego postępowania. Domagał się w niej stwierdzenia jego przewle-kłości, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. OTK ZU B/2021 Ts 131/21 poz. 200 2 Postanowieniem z 27 sierpnia 2019 r. (sygn. akt […]) WSA zawiesił postępowanie są-dowoadministracyjne z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA), w sprawie o sygnaturze akt […], zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, a mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, tj. „Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania po jego zakończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?”. Postępowa-nie zawieszono do czasu wyjaśnienia powyższego zagadnienia. Postanowieniem z 15 września 2020 r. (sygn. akt jw.) WSA podjął zawieszone postę-powanie. Skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania odrzucił natomiast postanowie-niem z 22 września 2020 r. (sygn. akt jw.). Natomiast wniesiona skarga kasacyjna została oddalona przez NSA postanowieniem z 16 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie to, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało mu doręczone 13 stycznia 2021 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 10 czerwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 21 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie odpisów lub poświadczonych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia WSA z 22 września 2020 r. (sygn. akt […]) oraz SKO z 3 czerwca 2019 r. W terminie wskazanym w zarządzeniu do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału, naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła-tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 4171 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. . – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika-jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer-paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę-czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Skarżący wniósł skargę w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administra-cyjnego z 16 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]). Jego odpis został mu doręczony 13 stycznia 2021 r. Od tego dnia rozpoczął się bieg trzymiesięcznego terminu wniesienia skargi konstytu-cyjnej, którego ostatni dzień przypadał na 13 kwietnia 2021 r. Natomiast skarga konstytucyj-na została złożona w Trybunale 10 maja 2021 r., a więc ze znacznym przekroczeniem termi-nu. OTK ZU B/2021 Ts 131/21 poz. 200 3 Wskazana okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawą od-mowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło