Ts 134/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-07-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna może być rozpatrzona merytorycznie, gdy orzeczenie sądowe, na podstawie którego została wniesiona, zostało uchylone w postępowaniu kasacyjnym i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna jest środkiem ochrony konstytucyjnych wolności lub praw, który wymaga uzyskania przez skarżącego ostatecznego rozstrzygnięcia sądu lub organu administracji publicznej. W przypadku, gdy orzeczenie, w związku z którym skarżący wiąże naruszenie swoich praw, zostało uchylone przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, orzeczenie to traci walor ostateczności. Brak ostatecznego rozstrzygnięcia stanowi podstawę do odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.Stan faktyczny
Skarżący L.C., skazany w postępowaniu karnym, wniósł skargę konstytucyjną na art. 99a § 1 k.p.k., zarzucając naruszenie prawa do sądu. Skarga została wniesiona na tle wyroku Sądu Apelacyjnego z 11 stycznia 2022 r. W trakcie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym Sąd Najwyższy uchylił ten wyrok w postępowaniu kasacyjnym i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Trybunał Konstytucyjny wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, po czym rozpatrzył sprawę pod kątem dopuszczalności skargi.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 października 2023 r. Pozycja 267 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2023 r. Sygn. akt Ts 134/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jakub Stelina, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej L.C. o zbadanie zgodności: art. 99a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 534, ze zm.), z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 czerwca 2022 r. (data nadania) L.C. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują-cego stanu faktycznego. Wyrokiem z 24 lutego 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w Ł. Wydział XVIII Karny wymierzył skarżącemu karę łączną 20 lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wysokości 160 stawek dziennych po 10 złotych każda (pkt 1). 30 wyroków (opi-sanych w części dotyczącej orzeczenia o karze pozbawienia i ograniczenia wolności oraz grzywny) sąd uznał za pochłonięte niniejszym wyrokiem łącznym, zaś w pozostałym zakresie miały one podlegać odrębnemu wykonaniu (pkt 2). Sąd Okręgowy wskazał, jakie okresy zali-cza na poczet orzeczonej w punkcie 1 kary łącznej pozbawienia wolności (pkt 3), umorzył postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym orzeczenia opisanego w rubrum pod pozycją 29 (pkt 4), zasądził ponadto od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika skarżącego kwotę 202,80 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu (pkt 5), a także rozstrzygnął o kosztach procesu (pkt 6). Apelację od powyższego wyroku wywiódł ustanowiony w tej sprawie pełnomocnik skarżącego. Wyrokiem z 11 stycznia 2022 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w Ł. II Wydział Karny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok oraz rozstrzygnął o kosztach procesu w postępo-waniu apelacyjnym. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 30 sierpnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 5 września 2022 r.), wezwał skarżącego do usunięcia braków
OTK ZU B/2023 Ts 134/22 poz. 267 2 formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) udokumentowanie daty doręczenia adwokatowi R.G. rozstrzygnięcia Okręgowej Rady Adwokackiej o ustanowieniu go pełnomocnikiem dla skarżącego oraz 2) doręczenie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami. W piśmie z 13 września 2022 r. (data nadania) skarżący odniósł się do zarządzenia. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 19 października 2022 r. (doręczo-nym pełnomocnikowi skarżącego 25 października 2022 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie odpisu i czterech kopii po-świadczonych za zgodność z oryginałem wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z 24 lutego 2021 r. wraz z uzasadnieniem, jeśli zostało sporządzone; 2) udokumentowanie daty złożenia przez skarżącego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi konstytu-cyjnej w administracji zakładu karnego; 3) przedstawienie stanu faktycznego sprawy; 4) wskazanie, które wolności lub prawa skarżącego, wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz w jaki sposób zostały naruszone w sprawie objętej wniesioną skargą konstytucyjną; 5) uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanego w skardze przepisu z konstytucyjnym prawem skarżącego, wskazanym w skardze jako wzorzec kontroli, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 6) poinformowanie, czy od orzeczenia wskazanego jako osta-teczne wniesiono nadzwyczajny środek zaskarżenia. W piśmie z 2 listopada 2022 r. (data na-dania) skarżący odniósł się do zarządzenia. Skarżący zarzucił, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej przepis narusza jego prawo do sądu poprzez niezastosowanie uznanych gwarancji procesu, tj. ujawnienie w czytel-ny sposób motywów rozstrzygnięcia w pisemnym uzasadnieniu orzeczenia sądowego sporzą-dzonego na formularzu według ustalonego wzoru (art. 45 ust. 1 Konstytucji). Od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z 11 stycznia 2022 r. skarżący wniósł kasację do Sądu Najwyższego. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 26 kwietnia 2023 r. zawiesił postępowanie do czasu jej rozpoznania. Sąd Najwyższy wyrokiem z 9 maja 2023 r. (sygn. akt […]) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Ł. do ponownego rozpoznania. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności lub praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wy-nikających zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Skargom konstytucyjnym niespełniającym tych wa-runków oraz oczywiście bezzasadnym Trybunał Konstytucyjny odmawia nadania dalszego biegu. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji „[k]ażdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Trybuna-łu Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywne-go, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w Konstytucji”. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem rozpoznania skargi konstytucyjnej jest uzyskanie przez skarżącego ostatecznego rozstrzygnięcia o wolnościach lub prawach albo o obowiązkach określonych w Konstytucji. W związku z tym art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK stanowi, że skarga może być wniesiona dopiero po wyczerpaniu przez skarżącego drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia mu prawomocnego wyro-ku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Z kolei art. 53 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK zobowiązuje występującego ze skargą do dołączenia do niej tego orzeczenia. Skarżący wiąże naruszenie wskazanych w skardze konstytucyjnej praw z wyrokiem
OTK ZU B/2023 Ts 134/22 poz. 267 3 Sądu Apelacyjnego w Ł. II Wydział Karny z 11 stycznia 2022 r. wydanym w sprawie o sy-gnaturze […]. Orzeczenie to zostało jednak uchylone przez Sąd Najwyższy wyrokiem z 9 maja 2023 r. (sygn. akt […]), a sprawa została przekazana Sądowi Apelacyjnemu w Ł. do ponow-nego rozpoznania. Oznacza to, że orzeczenie, w związku z którym skarżący łączy naruszenie swych praw, utraciło walor ostateczności. Skoro w niniejszej sprawie brak jest ostatecznego orzeczenia, to skarga konstytucyjna nie spełnia podstawowej przesłanki określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji, doprecyzowanej w art. 77 ust. 1 i art. 53 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK Wskazana okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawą od-mowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Wobec powyższego Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia.
Powołane przepisy
art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło