Ts 144/23
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-09-24
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna otrzymać dalszy bieg, gdy skarżący nie usunął braków formalnych w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, mimo wezwania sędziego Trybunału?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z powodu nieusunięcia braków formalnych w ustawowym terminie. Skarżący, mimo wezwania sędziego TK do uzupełnienia skargi o brakujące dokumenty (postanowienie Wojewody i tytuł wykonawczy) w terminie 7 dni, złożył te dokumenty po upływie tego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został oddalony, co stanowi samodzielną podstawę do odmowy dalszego biegu postępowania.Stan faktyczny
Skarżący P.W. wniósł skargę konstytucyjną zaskarżając przepisy dotyczące obowiązkowych szczepień oraz nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W toku postępowania Prezes TK oraz wyznaczony sędzia TK wezwali skarżącego do uzupełnienia skargi o brakujące dokumenty, w tym postanowienie Wojewody i tytuł wykonawczy. Skarżący złożył wniosek o przedłużenie terminu, który został odrzucony, a następnie złożył brakujące dokumenty po upływie siedmiodniowego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu również został oddalony.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 stycznia 2025 r. Pozycja 47 POSTANOWIENIE z dnia 24 września 2024 r. Sygn. akt Ts 144/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej P.W. („działają-cego w imieniu własnym i w imieniu córki M.W.”) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 czerwca 2023 r. (data nadania) P.W., działający w imieniu własnym oraz małoletniej córki M.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 14 listopada 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdro-wia z 24 kwietnia 2019 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wo-jewody […] z 7 sierpnia 2017 r. (nr […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymu-szenia. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 8 września 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 18 września 2023 r.) wezwał skarżącego do złożenia pełnomoc-nictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy,
OTK ZU B/2025 Ts 144/23 poz. 47 2 w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna; doręczenia odpisów lub kopii po-świadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 24 kwietnia 2019 r. (znak: […]) oraz po-przedzającego go postanowienia Wojewody […] z 7 sierpnia 2017 r. (nr […]) wraz z tytułem wykonawczym, a także wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 14 listopa-da 2019 r. (sygn. akt […]). Skarżący został także zobowiązany do doręczenia czterech odpi-sów skargi konstytucyjnej pod rygorem ujemnych skutków procesowych. W piśmie procesowym złożonym 25 września 2023 r. (data nadania) skarżący odniósł się do zarządzenia. Do pisma dołączył postanowienie Ministra Zdrowia oraz wyrok Woje-wódzkiego Sądu Administracyjnego. Nadto złożył pełnomocnictwo i cztery odpisy skargi. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 listopada 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 27 listopada 2023 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: a) postanowienia Wojewody […] z 7 sierpnia 2017 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia na skarżącego grzywny, b) tytułu wykonawczego z 26 czerwca 2017 r. (numer: […]) wystawionego przez Państwowego Powia-towego Inspektora Sanitarnego w C. Jednocześnie pouczono skarżącego, że w wypadku nieu-sunięcia powyższych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W piśmie procesowym złożonym 4 grudnia 2023 r. (data nadania) skarżący wniósł o przedłużenie terminu usunięcia braku skargi, ponieważ akta sprawy zostały zarchiwizowane. Postanowieniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego wniosek skarżącego został odrzucony. W załączeniu do kolejnego pisma procesowego, złożonego 12 grudnia 2023 r. (data nadania), skarżący przesłał postanowienie Wojewody […] wraz z tytułem wykonawczym. Złożył też wniosek o przywrócenie terminu usunięcia braku z uwagi na to, że musiał zamówić akta u wierzyciela i zostały mu one udostępnione 11 grudnia 2023 r. Sędzia Trybunału Kon-stytucyjnego oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 21 listopada 2023 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunię-cia stwierdzonego w toku wstępnej kontroli braku formalnego skargi, w tym także tych bra-ków, których skarżący nie usunął na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 8 września 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto
OTK ZU B/2025 Ts 144/23 poz. 47 3 pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braku w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 21 listopada 2023 r. został skutecznie dorę-czony pełnomocnikowi skarżącego 27 listopada 2023 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Pismo procesowe, w którym skarżą-cy wniósł o przedłużenie terminu złożono 4 grudnia 2023 r., natomiast pismo procesowe, w którym wykonano zarządzenie i wystąpiono z „wnioskiem o przywrócenie terminu do uzu-pełnienia skargi”, zostało złożone 12 grudnia 2023 r. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego odrzucił wniosek o przedłużenie terminu usunięcia braku formalnego skargi, a wniosek o przywrócenie tego terminu oddalił. W związku z powyższym, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, brak formalny nie został przez skarżącego usunięty w ustawowo przewidzianym siedmiodniowym terminie. Okoliczność ta stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło