Ts 145/19

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 6 lipca 2020 r. Pozycja 203 POSTANOWIENIE z dnia 12 marca 2020 r. Sygn. akt Ts 145/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.C. w sprawie zgodności: art. 77 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.) w związku z art. 161 § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 676, ze zm.) w zakresie, w jakim „pozostawiają do fakultatywnego zastosowania orzeczenie przez sąd w przedmiocie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbywania reszty kary pozbawienia wolności, pomimo spełnienia przez skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności wszystkich warunków formalnych wynikających z zaskarżonych przepisów” oraz w zakresie, jakim „orzeczenie o warunkowym przedterminowym zwolnieniu z odbywania reszty kary pozbawienia wolności opiera się na opinii dyrektora zakładu karnego będącego organem wykonaw-czym aparatu wymiaru sprawiedliwości pozbawionym cech bezstronności i nie-zależności” z preambułą, art. 2, art. 5, art. 30, art. 31 ust. 1 i 3, art. 32, art. 37 ust. 1, art. 40, art. 41 ust. 1 i 4, art. 45 ust. 1, art. 47 oraz art. 7 w związku z art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 września 2019 r. (data nadania) J.C. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący, odbywający karę pozbawienia wolności w łącznym wymiarze 15 lat, wy-stąpił, na podstawie art. 77 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.), o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odby-wania reszty kary pozbawienia wolności. Postanowieniem z 5 października 2018 r. Sąd Okręgowy w G. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie Sądu Okręgowego), na podstawie art. 77 § 1 k.k., odmówił zwolnienia skar- OTK ZU B/2020 Ts 145/19 poz. 203 2 żącego. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w G. z 19 listopada 2018 r. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie Sądu Apelacyjnego). 2. Zdaniem skarżącego, zakwestionowane w skardze przepisy naruszają m.in. wyni-kające z preambuły do Konstytucji prawo do: zachowania przyrodzonej godności człowieka, a także zaufania w prawo stanowione przez organy praworządnego państwa (art. 2 Konstytu-cji), jak też wolności i praw człowieka oraz obywatela oraz ochrony przyrodzonej i niezby-walnej godności (art. 30 Konstytucji). 3. W piśmie z 7 października 2019 r. (data nadania) skarżący załączył odpis postano-wienia Sądu Okręgowego oraz Sądu Apelacyjnego. 4. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 stycznia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez, po pierwsze, udokumentowa-nie daty: a) złożenia przez skarżącego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi konstytucyjnej, b) doręczenia adwokatowi T.S. rozstrzygnięcia Okręgowej Rady Adwokackiej w G. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, po drugie, doręczenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu: a) pisma Okrę-gowej Rady Adwokackiej w G. z 2 sierpnia 2019 r. ([…]) oraz b) rozstrzygnięcia Okręgowej Rady Adwokackiej w G. o wyznaczeniu adwokata T.S. pełnomocnikiem z urzędu. Skarżący w piśmie z 20 stycznia 2020 r. (data nadania) ustosunkował się do powyż-szego wezwania. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Skarga konstytucyjna jest szczególnym środkiem ochrony konstytucyjnych wolno-ści i praw. Ma ona gwarantować, że obowiązujące w systemie prawa akty normatywne nie będą stanowiły źródła ich naruszeń. Jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od speł-nienia licznych przesłanek wynikających zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i z przepi-sów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK). 2. Trybunał stwierdza, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidziane-go w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK. Postanowienie Sądu Apelacyjnego w G. z 19 listopada 2018 r. (sygn. akt […]), wska-zane w skardze jako ostateczne rozstrzygnięcie, zostało doręczone skarżącemu 27 listopada 2018 r. Z uzasadnienia skargi oraz dokumentów dołączonych do pisma z 20 stycznia 2020 r. wynika, że skarżący złożył 31 grudnia 2018 r. wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzę-du celem wniesienia skargi konstytucyjnej. Adresatem powyższego wniosku był Sąd Okrę-gowy w G. Odnosząc się do powyższej okoliczności Trybunał przypomina, że stosownie do art. 44 ust. 3 u.o.t.p. TK złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi konstytucyjnej wstrzymuje bieg terminu do wniesienia skargi konstytucyj-nej. Taki skutek wywołuje jednak wyłącznie wniosek złożony w sądzie rejonowym miejsca zamieszkania skarżącego, a więc w sądzie wskazanym w art. 44 ust. 2 u.o.t.p. TK. Wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu złożony w sądzie niewłaściwym, tj. Sądzie Okręgo-wym w G., nie wywołuje powyższym skutków. Należy przy tym podkreślić, że zawarte w art. 36 u.o.t.p. TK odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów ustawy z dnia 17 li-stopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.; dalej: OTK ZU B/2020 Ts 145/19 poz. 203 3 k.p.c.) nie ma wpływu na określenie skutków złożenia wniosku o pomoc z urzędu do sądu niewłaściwego. Żaden przepis k.p.c. nie reguluje tego zagadnienia w sposób ogólny, nato-miast art. 369 § 3 k.p.c. dotyczy wyłącznie apelacji i nie może znaleźć zastosowania do po-stępowania skargowego przed Trybunałem (zob. postanowienia TK z 11 września 2014 r., sygn. Ts 96/14, OTK ZU B/2016, poz. 7 oraz z 24 lutego 2015 r., sygn. Ts 375/14, OTK ZU nr 4/B/2015, poz. 426). Wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co wynika z dokumentów dołączo-nych do pisma skarżącego z 20 stycznia 2020 r., został przekazany do sądu właściwego – tj. Sądu Rejonowego w S. – nie wcześniej niż 30 maja 2019 r. (data pisma, do którego do-łączono akta sprawy dotyczące wniosku). Tymczasem termin do wniesienia skargi konstytu-cyjnej upłynął 27 lutego 2019 r., co oznacza, że przekazanie wniosku o ustanowienie pełno-mocnika z urzędu po tej dacie nie mogło mieć wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.