Ts 153/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-07-30

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych, w tym braku dołączenia wymaganych dokumentów procesowych i pełnomocnictwa, mimo wezwania do ich uzupełnienia?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usuniała stwierdzonych braków formalnych w wyznaczonym terminie. W szczególności nie przedłożono wymaganych odpisów rozstrzygnięć sądowych i administracyjnych potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej oraz pełnomocnictwa szczególnego do reprezentowania przed Trybunałem. Brak ten stanowi samodzielną podstawę do odmowy dalszego rozpoznania sprawy na etapie wstępnym.
Stan faktyczny
Skarżąca M.J. wniósła skargę konstytucyjną, żądając zbadania zgodności przepisów ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie szczepień z Konstytucją RP. Sprawa wynikała z postępowania egzekucyjnego dotyczącego nałożenia grzywny. Trybunał Konstytucyjny wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, w tym dołożenia pełnomocnictwa i odpisów kluczowych rozstrzygnięć procesowych. Skarżąca nie dopełniła tych obowiązków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 2 stycznia 2026 r. Pozycja 1 POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2025 r. Sygn. akt Ts 153/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.J. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie ob-owiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 czerwca 2023 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle nastę-pującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 26 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 19 lipca 2019 r. (znak […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyj-nym. Zarządzeniami Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 20 października 2023 r. i sę-dziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2024 r. (doręczonymi pełnomocnikowi skarżącej 27 października 2023 r. i 6 grudnia 2024 r.) wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego do spo-rządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybuna- OTK ZU B/2026 Ts 153/23 poz. 1 2 łem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnienia-mi) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególno-ści: a) postanowień: – w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny wraz z tytułem wyko-nawczym, – Ministra Zdrowia z 19 lipca 2019 r. (nr: […]), b) wyroków: – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 26 lutego 2020 r. (sygn. akt […]), – Naczelnego Sądu Ad-ministracyjnego z 2 marca 2023 r. (sygn. akt […]); 3) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej; 4) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalcza-niu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z po-wołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie 4 ni-niejszego zarządzenia; 6) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyra-żone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia; 7) uzasadnienie za-rzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 5 i 6 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. W piśmie z 13 grudnia 2024 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się do wezwa-nia sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Nie przedłożyła jednak odpisu (ani kopii poświad-czonej za zgodność z oryginałem) postanowienia o nałożeniu na nią grzywny wraz z tytułem wykonawczym, postanowienia Ministra Zdrowia z 19 lipca 2019 r. oraz pełnomocnictwa szczególnego. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie na-dania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzeniem z 18 listopada 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skar-żącą do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, stwierdzonych OTK ZU B/2026 Ts 153/23 poz. 1 3 w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalsze-go biegu. Odpis niniejszego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skar-żącej 6 grudnia 2024 r. W piśmie z 13 grudnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe zarządzenie, skarżąca nie usunęła wszystkich braków formalnych wniesionej skargi, albo-wiem – mimo wezwania – nie przedłożyła w ustawowo określonym terminie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem postanowienia o nałożeniu na nią grzywny wraz z tytułem wykonawczym, postanowienia Ministra Zdrowia z 19 lipca 2019 r. oraz pełnomoc-nictwa szczególnego. Okoliczność ta – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło