Ts 158/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-01-30

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. narusza Konstytucję RP poprzez różnicowanie sytuacji prawnej osób objętych ochroną ubezpieczeniową obowiązkowo i dobrowolnie oraz ingerencję w pewność prawa?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu. Oznacza to, że wstępne rozpoznanie wykazało istnienie poważnych wątpliwości co do zgodności zaskarżonych przepisów z Konstytucją, wymagających pełnego rozpoznania merytorycznego.
Stan faktyczny
Skarżący M.S. złożył skargę konstytucyjną, w której wniósł o zbadanie zgodności art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) z art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 i art. 67 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżący zarzucał przepisom różnicowanie sytuacji prawnej osób objętych ochroną ubezpieczeniową obowiązkowo i dobrowolnie oraz naruszenie pewności prawa poprzez działanie prawa wstecz.
Rozstrzygnięcie
Nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 21 maja 2024 r. Pozycja 119 POSTANOWIENIE z dnia 30 stycznia 2024 r. Sygn. akt Ts 158/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.S. o zbadanie zgodności: 1) art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpie-czeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423, ze zm.) w brzmieniu obowiązu-jącym do 31 grudnia 2021 r. w zakresie, w jakim „różnicuje sytuację prawną osób objętych ochroną ubezpieczeniową obowiązkowo i dobrowolnie” z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej w punkcie pierwszym w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. w zakresie, w jakim „narusza przepisy prawa materialnego ingerując w pewność prawa osób objętych ochroną ubez-pieczeniową dobrowolnie poprzez działanie prawa wstecz z utratą praw słusznie nabytych (zdanie pierwsze) oraz w zakresie pozostawienia organowi rentowemu swobodnego rozporządzania prawami materialnymi ubezpieczo-nego (zdanie drugie)”, z art. 2 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej M.S. (sygn. Ts 158/23) Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).

Powołane przepisy

art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło