Ts 160/23
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-07-30
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa szczególnego i odpisu postanowienia o nałożeniu grzywny, mimo wezwania do ich uzupełnienia?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usuniała wszystkich wezwanych braków formalnych w ustawowym terminie. W szczególności nie przedłożono pełnomocnictwa szczególnego oraz odpisu postanowienia o nałożeniu grzywny, co stanowi samodzielną podstawę do odmowy dalszego rozpoznania sprawy na etapie wstępnym.Stan faktyczny
Skarżąca M.J. wniósła skargę konstytucyjną zaskarżając zgodność przepisów ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie szczepień z Konstytucją RP, powołując się na naruszenie prawa do prywatności i zasady określoności przepisów. Sprawa wynikała z postępowania administracyjnego, w którym nałożono na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia. Trybunał wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, w tym dostarczenia pełnomocnictwa i odpisu postanowienia o grzywnie, czego skarżąca nie uczyniła w całości.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 2 stycznia 2026 r. Pozycja 3 POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2025 r. Sygn. akt Ts 160/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.J. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie ob-owiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 czerwca 2023 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle nastę-pującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 20 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 22 lipca 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zarządzeniami Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 29 września 2023 r. i sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 5 grudnia 2024 r. (doręczonymi pełnomocnikowi skarżącej 11 października 2023 r. i 12 grudnia 2024 r.) wezwano skarżącą do usunięcia braków formal-nych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konsty-tucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna
OTK ZU B/2026 Ts 160/23 poz. 3 2 (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwier-dzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) posta-nowień: – w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny wraz z tytułem wykonawczym, – Ministra Zdrowia z 22 lipca 2019 r. (nr: […]), b) wyroków: – Wojewódzkiego Sądu Admi-nistracyjnego w W. z 20 lutego 2020 r. (sygn. akt […]), – Naczelnego Sądu Administracyjne-go z 2 marca 2023 r. (sygn. akt […]); 3) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej; 4) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i cho-rób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argu-mentów lub dowodów na jego poparcie; 5) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub pra-wo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zda-niem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie 4 niniejszego zarzą-dzenia; 6) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżą-cej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia; 7) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 5 i 6 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. W piśmie z 19 grudnia 2024 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się do wezwa-nia sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Nie przedłożyła jednak odpisu (ani kopii poświad-czonej za zgodność z oryginałem) postanowienia o nałożeniu na nią grzywny wraz z tytułem wykonawczym oraz pełnomocnictwa szczególnego. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie na-dania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzeniem z 5 grudnia 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalszego bie-gu. Odpis niniejszego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 12 grudnia 2024 r. W piśmie z 19 grudnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe za-
OTK ZU B/2026 Ts 160/23 poz. 3 3 rządzenie, skarżąca nie usunęła wszystkich braków formalnych wniesionej skargi, albowiem – mimo wezwania – nie przedłożyła w ustawowo określonym terminie odpisu lub kopii po-świadczonej za zgodność z oryginałem postanowienia o nałożeniu na nią grzywny wraz z ty-tułem wykonawczym oraz pełnomocnictwa szczególnego. Okoliczność ta – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło