Ts 162/19

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 16 listopada 2020 r. Pozycja 378 POSTANOWIENIE z dnia 10 września 2020 r. Sygn. akt Ts 162/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Ł.P. w sprawie zgodności: § 14 ust. 1 pkt 3 w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwo-ści z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18) w zakresie, w jakim przepisy te przewidują w sprawach z zakresu ochrony zdrowia psychicznego stawkę maksymalną opłaty za czynności adwo-kackie w wysokości 240 zł plus podatek VAT, z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 października 2019 r. (data nadania) Ł.P. (dalej: skarżący) – adwokat działający we własnym imieniu – wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. 1. Skarżący reprezentował z urzędu Ł.Z. w postępowaniu w sprawie zasadności jego dalszego pobytu w Zakładzie Opieki Leczniczej w C. W sprawie odbyło się kilka rozpraw, sporządzono trzy opinie, wymieniono liczne pisma procesowe, skarżący sporządził apelację. Sąd Rejonowy w L. z siedzibą w Ś. IV Wydział Rodzinny i Nieletnich postanowie-niem z 1 marca 2018 r. (sygn. akt […]) przyznał skarżącemu od Skarbu Państwa kwotę 240 zł plus podatek VAT tytułem wynagrodzenia za reprezentowanie Ł. Z. z urzędu. Na skutek apelacji o zmianę orzeczenia o przyjęciu do domu pomocy społecznej, Sąd Okręgowy w L. III Wydział Cywilny Rodzinny, postanowieniem z 24 maja 2019 r. (sygn. akt […]), zmienił zaskarżone orzeczenie i przyznał skarżącemu od Skarbu Państwa wynagrodze-nie w kwocie 180 zł plus podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skarżący wniósł zażalenie w odniesieniu do przyznanej mu kwoty wynagrodzenia. Sąd Okręgowy w L. III Wydział Cywilny Rodzinny postanowieniem z 30 września 2019 r. (sygn. akt […]) oddalił zażalenie. OTK ZU B/2020 Ts 162/19 poz. 378 2 2. Skarżący uważa, że przyznanie kwoty 180 zł plus podatek VAT jako wynagrodze-nie za drugą instancję, mimo że jest zgodne z przepisami, jest jednak zupełnie nieadekwatne do nakładu pracy pełnomocnika i do wagi sprawy. Ograniczenie wynagrodzenia do podanej powyżej kwoty uważa za błędne i naruszające jego prawo majątkowe w postaci prawa do godnego wynagrodzenia za pracę. 3. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 stycznia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej. 4. Pismem z 30 stycznia 2020 r. (data nadania) skarżący odniósł się do zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zo-stały naruszone, ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub inny organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach, prawach lub obowiązkach określonych w Konstytucji. Skarga konstytucyjna jest nadzwyczajnym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności lub praw, którego merytorycz-ne rozpoznanie uwarunkowane zostało spełnieniem przesłanek wynikających zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i z ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpozna-niu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określo-nym przez prawo wymaganiom, szczególnie tym, które wynikają z Konstytucji, a także, czy nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 53 ust. 1 u.o.t.p.TK. 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia wymagania formalne, uzasadnia-jące przekazanie jej do oceny merytorycznej. 2.1. Skargę sporządził adwokat działający we własnym imieniu. 2.2. Postanowienie Sądu Okręgowego w L. III Wydział Cywilny Rodzinny z 30 maja 2019 r. (sygn. akt […]) jest prawomocne i nie przysługują od niego żadne zwyczajne środki zaskarżenia. 2.3. Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, ponieważ postanowienie Sądu Okręgowego w L. zostało doręczone skarżą-cemu 8 października 2019 r. Od tej daty rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi kon-stytucyjnej. Skarga została wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego 25 października 2019 r. (data nadania). 2.4. Przedmiotem skargi jest przepis rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej po-mocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18) we wskazanym w skardze kon-stytucyjnej zakresie. OTK ZU B/2020 Ts 162/19 poz. 378 3 2.5. W skardze konstytucyjnej przedstawiono stan faktyczny sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK), określono przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), wskazano przysługujące skarżącemu konstytucyjne prawa i sposób, w jaki zostały, jego zdaniem, naru-szone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), a także uzasadniono sformułowane w skardze zarzuty (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). 3. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia wymagania formalne, wynikające z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 53 i art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, co uzasadnia nadanie jej, na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK, dalszego biegu. Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny postanowił, jak w sentencji.